Παναγιώτης Καπαρής
«Καλοκαίρι, έπεφτε ο ήλιος και καθόμαστε κάτω από τη συκαμιά, δίπλα από τον λάκκο με νερό, μαγεμένοι από τα χρώματα του σούρουπου, πειράζαμε μέχρι τρέλας ο ένας τον άλλο». Ιστορίες από έναν αιώνιο έφηβο 90 ετών, μιας άλλης εποχής, γεμάτης γέλιο και χαρά, αλλά και με πολλές στερήσεις και προβλήματα. Το γεροπαλλήκαρο, απελευθερωμένο από φιλοδοξίες και μικρότητες, με μόνη δύναμη, όση φυσική δύναμη του έμεινε, καθόταν στην αυλή του σπιτιού του και έλεγε ιστορίες στα εγγόνια του, τα οποία απολάμβαναν τα αληθινά παραμύθια.
