Πάρης Δημητριάδης
Δεν είμαι σίγουρος αν πρόκειται για ένα ακόμα σύνδρομο και σύμπτωμα της μικρής κοινωνίας. Μπορεί. Αισθάνομαι ωστόσο την ανάγκη να πω ότι ανέκαθεν μου προκαλούσε ένα μπέρδεμα η πρόωρη και νομίζω φλύαρη προεδρολογία, που διαχρονικά λαμβάνει χώρα στην προφανώς όχι και τόσο ώριμη δημοκρατία μας. Μια άκαιρη δημόσια συζήτηση, που υιοθετείται βεβαίως και αγκαλιάζεται και από μεγάλο και σεβαστό ποσοστό και των απλών και καθημερινών ανθρώπων εκεί έξω, για να είμαστε δίκαιοι. Μία πρόωρη εκλογολογία παρατηρείται βασικά στην Κύπρο κάθε φορά που έχουμε εκλογές, είτε βουλευτικές, είτε δημοτικές, είτε προεδρικές, με τη συζήτηση συνήθως να επικεντρώνεται πολύ περισσότερο –και αυτό σίγουρα με ενοχλεί– πολύ περισσότερο στην κουτσομπολίστικη πτυχή της υπόθεσης, ποιοι και ποιες δηλαδή και γιατί ενδέχεται να κατέβουν και να εκλεγούν, παρά για τα ποιοτικά τους προσόντα και την καταλληλότητά τους για δημόσια αξιώματα.
