Θανάσης Φωτίου
Άνθρωποι ζουν από παιδιά δεμένοι σε μια σκοτεινή σπηλιά. Δεν έχουν βγει ποτέ έξω στο πραγματικό κόσμο, γι’ αυτό και δεν γνωρίζουν το πραγματικό φως του ήλιου, ούτε την ύπαρξη άλλης ζωής, πέρα απ’ όσα συμβαίνουν στο «σπίτι» τους. Ακόμα κι εκεί, ούτε αριστερά, ούτε δεξιά μπορούν να κοιτάξουν. Κοιτούν μόνο έναν τοίχο μπροστά τους. Πίσω τους καίει μια φωτιά. Αντικείμενα περνούν μπροστά από τη φωτιά.
