Χριστοδουλίδης: είμαι συναγερμικός. Τορναρίτης: ποιος θα τολμήσει να μου πει εμένα πως δεν ανήκω στο Συναγερμό; Αννίτα: ήταν γνωστή η σχέση του με το Προεδρικό. Τορναρίτης: από τις 24 Μαΐου δεν είμαι στέλεχος του Συναγερμού! Καρούσος: είσαι προδότης. Δίπλαρος: εγώ δεν ψήφισα ΑΚΕΛ. Αβέρωφ: υπάρχει ηγεσία (εδώ έβαλε ένα σχεδόν αόρατο ερωτηματικό) ας το σχολιάσει. Νίκος Αναστασιάδης: είμαστε κυβερνώσα παράταξη. Αλαλούμ, αλαλούμ…

Αποκαλύπτω τον επόμενο διορισμό που αναμένεται να προκαλέσει σεισμό (σεισμό, συναγερμό). Ο νεαρός Νίκος θα διορίσει απεσταλμένο για διαφώτιση του Κυπριακού στη Γροιλανδία –μουσική αγωνίας παρακαλώ– τον Ευθύμιο Δίπλαρο. Όπως έχει διαρρεύσει από πηγές που δεν μπορώ να αποκαλύψω (ΟΚ, ήταν ο Καρούσος) οι επαφές διεξάγονται παρασκηνιακά με τον Ευθύμιο να είχε αρχικά ζητήσει διορισμό στην Ολλανδία, η οποία φημίζεται για το εξαιρετικής ποιότητας γάλα της. Μεταξύ αστείου και πιο αστείου ο Χριστοδουλίδης είχε ρίξει την ιδέα να τον στείλει στον Αγρό, που φημίζεται για την παραγωγή τριαντάφυλλου.

Ο Παρούτης πάντως διερωτήθηκε γιατί όχι απεσταλμένος σε Ωκεανία και Λατινική Αμερική. Πλιζ, μην του βάζετε ιδέες. Κάποιοι άλλοι εισηγήθηκαν, αφού έχουμε τόσο καλές σχέσεις με Μακρόν, να στείλουμε και στην Πόλη του φωτός. Και στην Πόλη Χρυσοχούς θα έλεγα εγώ. Το συμπέρασμα είναι πως όλοι οι συναγερμικοί (ειδικά οι δυσαρεστημένοι) χωράνε στον Λόφο. Ακόμη λίγο θα διοριστεί απεσταλμένος από το Χριστοδουλίδη και ο Αβέρωφ (όσοι γέλασαν ας κρατήσουν αυτό το κείμενο στο αρχείο τους), άλλος για τη βάρκα μας, που θα ’λεγε και η Βουγιουκλάκη.

Η αλήθεια είναι πως στον Συναγερμό δεν τα έβαψαν και μαύρα με τη μεταγραφή Τορναρίτη. Είχαν αντίδραση ομάδας που δεν υπολογίζει κάποιον παίκτη ως βασικό και έτσι ανακουφίζεται, όταν αυτός πάρει μεταγραφή. Δεν ήταν πολλές οι φορές που συναντήθηκα με τον Πρόεδρο, είπε ο αδελφός του Σήκου Πάνω. Άσχετο αλλά κάτι παρόμοιο είχε πει και ο Κλίντον για τη Μόνικα. Μία μοιραία συνάντηση όμως αρκεί για να συντελεστεί το προπατορικό αμάρτημα της –κομματικής– απιστίας.

Το μαύρο κατασκοπευτικό μου βαν (που είναι άσπιλο και αμόλυντο και καμιά σχέση δεν έχει με το άλλο που είναι εξώλης και προώλης) μου μετέφερε αυτούσιο τον διάλογο Τορναρίτη - Χριστοδουλίδη: «-Θέλω να πάω να μείνω σε άλλη χώρα, σε άγνωστη γη θέλω να φύγω τώρα. -Στην Αφρική θα πας με τους Μασάι, που ελληνικά κανείς τους δεν μιλάει, σε διορίζω εθνικό τουρίστα, να σκάσει από το κακό της η Αννίτα»!

Ο Πρόεδρος έχει χάσει κάθε επαφή με την εντιμότητα με αυτό τον διορισμό. Αυτό τον βαρύτατο χαρακτηρισμό εκτόξευσε ο Τάκης Χατζηγεωργίου, που διερωτήθηκε επίσης γιατί δεν βρίσκεται ένας πρόσφυγας να δώσει δυο σφαλιάρες! Ωχ, έχουν ανάψει τα αίματα. Το ξύλο πάντως βγήκε απ’ τον Παράδεισο κι ας κατέβηκε το βίντεο ΑΙ στο οποίο ο Μάππουρος έδινε σφαλιάρες σε πολιτικές προσωπικότητες του τόπου μας.   

Ο πρόεδρος δεν πάει με άδειες βαλίτσες στη Νέα Υόρκη όπως αναφέρουν κακεντρεχή δημοσιεύματα. Οι βαλίτσες είναι γεμάτες κάλτσες, καινούργια εσώρουχα και νέες ιδέες. Με τόσες ιδέες κανονικά θα έπρεπε όχι μόνο να είχαμε λύσει το Κυπριακό αλλά θα μας περίσσευαν για να λύσουμε το Μεσανατολικό και το Ουκρανικό. Να μη μιλήσω για το Ιρανικό γιατί εκείνοι αρνήθηκαν –οι αχάριστοι– τη μεσολάβησή μας.

Μα δεν είναι κρίμα κι άδικο με τόσες ιδέες (αρκετές θα είναι λαμπρές, είμαι σίγουρος) πως βαλτώσαμε πάλι και οδεύουμε στα μουλωχτά προς διχοτόμηση; Σε κάθε περίπτωση είναι εντυπωσιακός ο τρόπος όπου ο νεαρός μας Νίκος κατεβάζει ιδέες, ενώ παράλληλα σκέφτεται νέους διορισμούς αλλά και εμβληματικές διοργανώσεις όπως το παγκόσμιο κύπελλο. Και τι είχε τραγουδήσει παρακαλώ η Σακίρα στο προηγούμενο παγκόσμιο κύπελλο: This time for Africa! Τυχαίο; Δεν νομίζω.