Αλέξανδρος Λοθάνο
Το 1978, τέσσερα χρόνια προτού προσγειωθεί πρώτη φορά στην Ευρώπη για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα και με ποσό-ρεκόρ για την εποχή (7,3 εκατομμύρια ευρώ), ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα ήταν ακόμα ένας 17χρονος πολλά υποσχόμενος ποδοσφαιριστής της Αρχεντίνος Τζούνιορς.
Ο προπονητής της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, Χάρι Χάσλαμ, βρέθηκε στην Αργεντινή για να κάνει scouting για πιθανούς μεταγραφικούς στόχους της αγγλικής ομάδας και θαμπώθηκε από τα μαγικά που έκανε με την μπάλα στα πόδια εκείνος ο πιτσιρικάς με την πλούσια αφάνα.
Χωρίς να το σκεφτεί πολύ, προσέγγισε την Αρχεντίνος και κατάφερε να συμφωνήσει μαζί της στις 200 χιλιάδες λίρες, προκειμένου να πάρει μαζί του στην Αγγλία τον Μαραντόνα, αλλά και τον Κάρλος Φρεν, έναν ικανό μέσο, έξι χρόνια μεγαλύτερο από τον «Ντιεγκίτο».
Οταν ετοίμαζε τα γραφειοκρατικά για το ταξίδι στο Νησί, η στρατιωτική αστυνομία της χώρας, η οποία βρίσκονταν υπό το καθεστώς της δικτατορίας του Χόρχε Βιδέλα, τον επισκέφτηκε και του ζήτησε άλλες 150 χιλιάδες λίρες, προκειμένου να επιτρέψει την έξοδο του Μαραντόνα από την Αργεντινή.
Αυτή η απρόσμενη, αρνητική εξέλιξη, μαζί με τις αμφιβολίες του διοικητικού συμβουλίου των Λεπίδων για να δοθεί ένα τόσο μεγάλο ποσό για έναν άγνωστο Αργεντινό πιτσιρικά, οδήγησε εντέλει σε ναυάγιο τη μεταγραφή. Στη θέση του, ο Χάσλαμ απέκτησε τον επιθετικό Αλεχάντρο Σαμπέγια, ο οποίος δεν έλαμψε ιδιαίτερα στο Σέφιλντ.
Τραγική ειρωνεία; Σαμπέγια και Μαραντόνα υπήρξαν συμπαίκτες στην εθνική ομάδα της Αργεντινής, αμφότεροι καθοδήγησαν ως προπονητές την Αλμπισελέστε και πέθαναν με μόλις 13 ημέρες διαφορά, ο Ντιέγκο στις 25 Νοεμβρίου και ο Αλεχάντρο στις 8 Δεκεμβρίου του 2020.
Εξαιτίας εκείνης της (μη) μεταγραφής και επειδή ο Μαραντόνα ερωτεύτηκε τη Μεσόγειο (Μπαρτσελόνα, Νάπολι) και, δυστυχώς, μαζί και όλες τις αμαρτωλές απολαύσεις της, ο «Πίμπε ντε Ορο» δεν έπαιξε ποτέ στην Αγγλία και δη στη Βόρεια, όπου βρίσκεται το Σέφιλντ.
Στο Νιουκάστλ άπον Τάιν, όμως, εδώ και λίγα χρόνια καμαρώνουν για τον δικό τους «Μαραντόνα», όπως βάφτισαν τον Ελιοτ Τζούνιορ Αντερσον, εξαιτίας του χαμηλού κέντρου βάρους, της ικανότητας με την μπάλα στα πόδια, της ντρίμπλας και της διορατικότητας για την πάσα.
Το «Geordie Maradona» (όπου Geordie ο προερχόμενος από το Νιουκάστλ, ο Βόρειος) τού το κόλλησε ο ιδιόρρυθμος προπονητής και άλλοτε ποδοσφαιριστής Τζόι Μπάρτον, όταν τον είχε υπό τις οδηγίες του στην Μπρίστολ Ρόβερς.
Ο Μπάρτον, μια φορά διεθνής με την Αγγλία μέσος και με καταδικαστικές αποφάσεις για φυλάκιση εξαιτίας καβγάδων και διαδικτυακών επιθέσεων, χρησιμοποίησε τις διασυνδέσεις του στη Νιουκάστλ, όπου και είχε αγωνιστεί, για να πάρει το παιδί-θαύμα που γεννήθηκε στο Γουάιτλι Μπέι, 16 χιλιόμετρα από το Νιουκάστλ, ο παππούς του Τζεφ Αλεν υπήρξε παίκτης των Καρακαξών και ο ίδιος είναι οπαδός τους από πιτσιρικάς, περνώντας για έντεκα χρόνια από τα τμήματα υποδομής, προτού φορέσει την ασπρόμαυρη φανέλα.
«Εχω στα χέρια μου έναν 19χρονο Μαραντόνα», είχε πει ο Μπάρτον για τον Αντερσον, ο οποίος πέτυχε ένα γκολ «α λα Μαραντόνα με την Αγγλία» ντριμπλάροντας 4-5 παίκτες της Χάρογκεϊτ, έκανε το οριστικό «μπαμ» στους Ρόβερς, βοηθώντας τους να ανέβουν από την τέταρτη (League Two) στην τρίτη κατηγορία (League One), επέστρεψε στη Νιουκάστλ μετά βαΐων και κλάδων και, μάλιστα, υπέγραψε νέο, πολυετές και βελτιωμένο συμβόλαιο.
Οταν καθιερωνόταν στην ομάδα, ένας τραυματισμός στην πλάτη τον άφησε τέσσερις μήνες εκτός δράσης και παρότι επέστρεψε εξίσου δυνατός η Νιουκάστλ αποφάσισε να τον παραχωρήσει, αποδεχόμενη πρόταση ύψους 41,5 εκατομμυρίων ευρώ από τη Νότιγχαμ Φόρεστ.
Μόλις έναν χρόνο αργότερα, η ομάδα του Βαγγέλη Μαρινάκη συμφώνησε με τη Μάντσεστερ Σίτι να της παραχωρήσει τον 23χρονο πλέον κεντρικό μέσο με ποσό τρεις φορές πάνω από αυτό που έδωσε (134 εκατομμύρια ευρώ!), τα οποία κάνουν τον Αντερσον τον ακριβότερο Αγγλο όλων των εποχών, αλλά και τη δεύτερη πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία της Premier League, πίσω μόνο από τα 145 εκατομμύρια ευρώ που έδωσε η Λίβερπουλ για τον Αλεξάντερ Ισακ στη… Νιουκάστλ.
Πώς, όμως, έφτασε να στοιχίζει τόσο ένας ποδοσφαιριστής που λόγω της γιαγιάς του που γεννήθηκε στη Γλασκώβη έπαιξε σε όλες τις μικρές εθνικές ομάδες της Σκωτίας, δεν αγωνίστηκε με την Ανδρών λόγω ενός τραυματισμού, προτού αποφασίσει πριν από έναν χρόνο να παίξει για την Αγγλία, κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα σε επίπεδο Κ21, συμπεριλαμβανόμενος στη συνέχεια από τον Τόμας Τούχελ στη μουντιαλική αποστολή των Τριών Λιονταριών;
Παρά την κάκιστη σεζόν της Φόρεστ, η οποία πλήρωσε την ευρωπαϊκή προσπάθεια (ημιτελικά του Europa League) με σωτηρία-θρίλερ μέχρι και δύο τρεις αγωνιστικές πριν από το φινάλε, ο Αντερσον ξεχώρισε με το ολοκληρωτικό του παιχνίδι, όντας ο πρώτος στο πρωτάθλημα σε επαφές (3.300), κερδισμένες μονομαχίες (297), κερδισμένα φάουλ (80), κερδισμένες κατοχές (306), αλλά και πάσες που διασπούν τις αντίπαλες γραμμές (376).
Παίκτης που κινείται με άνεση σε όλες τις θέσεις της μεσαίας γραμμής, κυριαρχεί με την μπάλα στα πόδια, αλλά η δουλειά του χωρίς την μπάλα είναι υποδειγματική και βάσει αριθμών καλύτερη από του ηγέτη της Αρσεναλ στο κέντρο, Ντέκλαν Ράις, αλλά και του νέου του συμπαίκτη στους Πολίτες, Ρόδρι.
Οι δύο τελευταίοι αποκαλέστηκαν σε ανύποπτο χρόνο από τους προπονητές τους (Μίκελ Αρτέτα και Πεπ Γκουαρδιόλα) «φάρος» και «οδηγός», αντίστοιχα, των ομάδων τους, και αυτό ακριβώς θα κληθεί να κάνει ο Αντερσον: Να καθοδηγεί και να δείχνει τον δρόμο στη νέα του ομάδα, η οποία μπαίνει σε μια νέα εποχή με την αποχώρηση του Γκουαρδιόλα ύστερα από μια δεκαετία, και τον Εντσο Μαρέσκα να τον διαδέχεται.
Τα προηγούμενα χρόνια, η Τσέλσι φρόντισε να δέσει τη μεσαία της γραμμή με δύο ποδοσφαιριστές (Μοϊσές Καϊσέδο και Εντσο Φερνάντες) που της στοίχισαν συνολικά 237 εκατομμύρια ευρώ, επιβεβαιώνοντας πόσο κομβικές είναι οι συγκεκριμένες θέσεις για την «υγεία» μιας ομάδας.
Σε αυτή θα κληθεί να συμβάλει στο «Ετιχαντ» ο Αντερσον, ο οποίος μπορεί να πάρει επάνω του τη θέση του κεντρικού μέσου, να δίνει το τέμπο και να βοηθάει αποφασιστικά στο αμυντικό αλλά και στο δημιουργικό κομμάτι.
Το 4-2-3-1 που χρησιμοποιούσε κατά κόρον η Φόρεστ δεν μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς τις αρετές του Αντερσον ο οποίος, παρά την εξαιρετική σεζόν του Μόργκαν Γκιμπς – Γουάιτ, ήταν πρώτος σε δημιουργία ευκαιριών (54), σε δημιουργία μεγάλων ευκαιριών (εννέα), αναμενόμενες ασίστ (4,8) και ποσοστό στις πάσες ακριβείας (55%).
Πάντα ξέρει πού βρίσκεται όταν παίρνει την μπάλα, ο ομοσπονδιακός προπονητής Τόμας Τούχελ επισήμανε ότι «διαθέτει όλο το πακέτο», ενώ ο τεχνικός της Νιουκάστλ, Εντι Χάου, τον περιέγραψε ως την «πιο απρόθυμη παραχώρηση» της καριέρας του, στην οποία συναίνεσε με βαριά καρδιά.
Ο Γκουαρδιόλα υπήρξε μεγάλος θαυμαστής και έβαλε το πρώτο λιθαράκι του ενδιαφέροντος της Σίτι, ο τελευταίος του προπονητής (από τέσσερις διαφορετικούς τη φετινή σεζόν) Βίτορ Περέιρα τόνισε πως «του αξίζει η κορυφή του κόσμου», και αυτή ακριβώς θα κυνηγήσει «ο Μαραντόνα του Νιουκάστλ», φορώντας τη γαλάζια φανέλα.
