Γράφει ο Αλέξανδρος Λοθάνο
Οταν ένα παιδί ξεκινάει να ασχολείται (πιο) σοβαρά με το ποδόσφαιρο και κάνει μεγάλα όνειρα, βλέπει τον εαυτό του μελλοντικά να φοράει τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, της Λίβερπουλ, της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, της Μπαρτσελόνα…
Στις αρχές του 21ου αιώνα ο Ανέστης Αναστασιάδης είδε εκείνο το τρελό όνειρο να γίνεται πραγματικότητα. Σε ηλικία 15 ετών και προερχόμενος από τον Ηρακλή Πτολεμαΐδας, ο πολλά υποσχόμενος κεντρικός αμυντικός έφτασε στην περίφημη ακαδημία της Μπάρτσα, τη Μασία, ύστερα και από το «πράσινο φως» που άναψε ο μετέπειτα προπονητής της ΑΕΚ, Λορένθο Σέρα Φερέρ, ο οποίος ήταν επικεφαλής των τμημάτων υποδομής του καταλανικού συλλόγου.
Στα δυόμισι χρόνια παρουσίας του στη Βαρκελώνη, ο Ανέστης έφτασε μέχρι και τη δεύτερη ομάδα των «μπλαουγκράνα». Και μπορεί να μην έκανε την απόλυτη υπέρβαση αγωνιζόμενος στην πρώτη ομάδα, όπως άλλωστε συμβαίνει με εκατοντάδες παιδιά που περνούν από τα φυτώρια, αλλά ο 43χρονος πλέον προπονητής του Γιούχτα, με θητεία ως ποδοσφαιριστής σε ΟΦΗ, Παναιτωλικό και Λαμία, μεταξύ άλλων, δεν θα ξεχάσει ποτέ εκείνη την εμπειρία ζωής.
| La bonne pioche du mercato d’Arsenal se nomme Chrístos Tzólis. pic.twitter.com/vfL5FN0Nyp
— DAZN France (@DAZN_FR) July 17, 2026
Είχε, άλλωστε, συμπαίκτες ποδοσφαιριστές που έφτασαν να κατακτήσουν Champions League και Παγκόσμιο Κύπελλο, όπως οι τερματοφύλακες Βίκτορ Βαλδές και Χοσέ Μανουέλ Ρέινα, ο πρωταθλητής Ευρώπης με την Ιντερ, μέσος Τιάγκο Μότα, ενώ πρόλαβε και την άνοδο στην Μπαρτσελόνα Β ενός θαυματουργού μεσοεπιθετικού που έμελλε χρόνια αργότερα να οδηγήσει την Ισπανία στην κορυφή του κόσμου. Το όνομά του; Αντρές Ινιέστα.
Συμπαίκτης του Ανέστη Αναστασιάδη ήταν και ένας εγκεφαλικός μέσος που δεν έπαιξε ούτε αυτός στην πρώτη ομάδα, αλλά διέγραψε μια σπουδαία καριέρα ως ποδοσφαιριστής και πλέον κλέβει την παράσταση ως προπονητής, οδηγώντας πριν από λίγους μήνες την Αρσεναλ στην κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από 22 ολόκληρα χρόνια.
Ο Μίκελ Αρτέτα, περί ου ο λόγος, συνεργάστηκε στους «κανονιέρηδες» με τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο και, πλέον, θα το κάνει με τον Χρήστο Τζόλη, τον οποίο είχε θέσει ως πρώτο του στόχο για να καλύψει το κενό του Λεάντρο Τροσάρ, από τη στιγμή που ο Βέλγος εξτρέμ όδευε προς την Μπεσίκτας.
Ποιος ξέρει, ίσως όταν αποκτήσουν μεγαλύτερη οικειότητα, να ζητήσει ο Τζόλης από τον νέο προπονητή του να του αφηγηθεί ιστορίες από την Μπάρτσα, εις βάρος της ομάδας Κ12 της οποίας σημείωσε ένα καταπληκτικό γκολ παίζοντας για την αντίστοιχη του ΠΑΟΚ, προκαλώντας το ενδιαφέρον των «μπλαουγκράνα» για την περίπτωσή του.
Το φλερτ δεν προχώρησε, ο Τζόλης έχτισε αρχικά το όνομά του μέσω του «Δικεφάλου» (με ένα μικρό διάλειμμα δύο ετών στη Γερμανία, όπου μετακόμισε η οικογένεια σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής), αλλά πάντα είχε στο πίσω μέρος του μυαλού του στην Μπαρτσελόνα.
«Η Μπαρτσελόνα είναι η ομάδα των ονείρων μου, αλλά ξέρω ότι δεν είναι ρεαλιστικό. Είναι και παραμένει ένα παιδικό όνειρο», είπε πρόσφατα ο 24χρονος Ελληνας εξτρέμ, κατά τη βράβευσή του ως MVP του βελγικού πρωταθλήματος, όπου πέρυσι πραγματοποίησε μια εξωγήινη (χωρίς εισαγωγικά) σεζόν, αφού κατέγραψε 22 γκολ και 29 ασίστ (!) σε 52 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις.
Με βάση την άμεση συμμετοχή του σε γκολ (51), ήταν ο τρίτος μεταξύ των παικτών των δέκα μεγαλύτερων πρωταθλημάτων της Ευρώπης, πίσω μόνο από σούπερ σταρ όπως ο Χάρι Κέιν και ο Μάικλ Ολίσε της Μπάγερν Μονάχου και πάνω από άλλους αστέρες παγκόσμιας κλάσης όπως ο Κιλιάν Εμπαπέ, ο Ερλινγκ Μπράουτ Χάαλαντ, ο Λαμίν Γιαμάλ και ο Βινίσιους Ζούνιορ!
Αυτές οι επιδόσεις έπεισαν την Αρσεναλ να κάνει τον Τζόλη την πιο ακριβή μεταγραφή Ελληνα ποδοσφαιριστή όλων των εποχών αντί σαράντα εκατ. ευρώ, σε μια μετακίνηση που μοιάζει ως το αποκορύφωμα ενός πολύ καλά μελετημένου σχεδίου, όπου από ένα σημείο και μετά έγιναν τα κατάλληλα βήματα για να ολοκληρωθεί ιδανικά.
Στο ξεκίνημά του, βεβαίως, το σχέδιο έδειχνε να… στραβώνει, όταν σε ηλικία 18 ετών πήρε μεταγραφή στη Νόριτς αντί έντεκα εκατ. ευρώ. Πήγε σε μια ομάδα που πάλευε για να σωθεί (δεν κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό), ήταν ξεκάθαρα ανέτοιμος για τόσο υψηλό επίπεδο και οι δανεισμοί έμοιαζαν αναπόφευκτοι, αφού η συμμετοχή του στη δεύτερη ομάδα των «καναρινιών» ήταν, όπως παραδέχθηκε, το χαμηλότερο σημείο της καριέρας του και από ψυχολογικής πλευράς.
Πρώτα στην Ολλανδία με την Τβέντε και, στη συνέχεια, στη (γνώριμή του) Γερμανία με τη Φορτούνα Ντίσελντορφ, όπου έκανε το οριστικό «μπαμ», βγαίνοντας μάλιστα πρώτος σκόρερ στη δεύτερη κατηγορία, επιτυχία που του άνοιξε τις πόρτες για τη μεταγραφή-λύτρωση από τη Νόριτς στην Κλαμπ Μπριζ αντί 6,5 εκατ. ευρώ.
Η «Βενετία του Βορρά» αποδείχθηκε φιλόξενη όχι λόγω της ομορφιάς της, αλλά επειδή ταίριαξε απόλυτα στο στυλ του ποδοσφαιριστή που έλαμψε (και) στο Champions League, τραβώντας το ενδιαφέρον πολλών ομάδων.
Η Αρσεναλ ήταν αυτή που απέσπασε το «ναι» του, αφού ο Τζόλης ήθελε να πάει σε μια ομάδα που θα του επέτρεπε να εξελιχθεί και άλλο, νιώθοντας πλέον έτοιμος για να ανταποκριθεί στις υψηλότατες απαιτήσεις της Premier League.
Θα γίνει ο τέταρτος Ελληνας που φοράει τη βαριά φανέλα των «κανονιέρηδων» και ο πρώτος επιθετικογενής, αφού οι προηγούμενοι τρεις (Στάθης Ταυλαρίδης, Παπασταθόπουλος, Ντίνος Μαυροπάνος) είναι όλοι τους κεντρικοί αμυντικοί.
Και όσο για το (χαμένο) όνειρο της Μπαρτσελόνα; «Ποτέ δεν θα πάρει παίκτη από την Κλαμπ Μπριζ», είχε σχολιάσει σχετικά για το παιδικό του όνειρο. Από την Αρσεναλ όμως; Προς ενημέρωση του Χρήστου, τη διαδρομή Λονδίνο – Βαρκελώνη έχουν κάνει συνολικά πάνω από δέκα παίκτες. Οπότε, ποιος ξέρει…
