Η χθεσινή νίκη της Ομόνοιας στην Λεμεσό την ε΄φερε ένα βήμα πριν τον τίτλο, εκεί όπου ο Σενού Κουλιμπαλί μπορεί να έκλεψε τα φώτα με τα δύο γκολ του, όμως η πραγματική ταυτότητα του «τριφυλλιού» δεν βρίσκεται στα πρόσωπα, αλλά στο σύνολο.

Σε μια χρονιά γεμάτη απαιτήσεις, τραυματισμούς και δυσκολίες η ομάδα του Μπεργκ δείχνει σε κάθε ευκαιρία ότι η επιτυχία της βασίζεται στη συλλογική προσπάθεια και τη νοοτροπία που έχει χτιστεί μέσα στα αποδυτήρια.

Ένα σύνολο που έδωσε τα πάντα σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Άλλωστε, όπως έχει τονίσει και ο ίδιος ο Μπεργκ, όλοι οι ποδοσφαιριστές έχουν βάλει το λιθαράκι τους σε αυτή την πορεία προς τον τίτλο και αυτό φάνηκε ξανά σε κομβικά σημεία του αγώνα.

Η αναγκαστική έξοδος του Ανδρέου στο ημίχρονο έφερε τον Άιτινγκ στο γήπεδο, ενώ στις καθυστερήσεις ο Ολλανδός χρειάστηκε να αποχωρήσει για να περάσει ο Σίμιτς, μετά και την αποβολή του Κουλιμπαλί.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη στάση του Άιτινγκ, ο οποίος, παρότι δεν παίρνει τον χρόνο συμμετοχής που θα ήθελε το τελευταίο διάστημα, αντέδρασε υποδειγματικά, εμψύχωσε τον κόσμο να ανεβάσει ρυθμό, χαιρέτησε τον προπονητή του και αποχώρησε με επαγγελματισμό. Μια εικόνα που επιβεβαιώνει πως ο Μπεργκ έχει τον απόλυτο έλεγχο στα αποδυτήρια.

Αυτή η συμπεριφορά αποτυπώνει την ουσία της Ομόνοιας του Μπεργκ, μια ομάδα όπου όλοι βάζουν το «εγώ» κάτω από το «εμείς». Και αυτό είναι, τελικά, το μεγαλύτερο της πλεονέκτημα.