¡IMPARABLES! («Ασταμάτητοι»). Με αυτόν τον κεντρικό τίτλο στα εξώφυλλά τους κυκλοφόρησαν σήμερα οι δύο μεγαλύτερες καταλανικές αθλητικές εφημερίδες, η Mundo Deportivo και η Sport. Τυχαίο; Προφανώς. Και σίγουρα οι αρχισυντάκτες των ιστορικών μέσων δεν θα πετούσαν από τη χαρά τους βλέποντας πως οι εμπνευστές των δύο πρωτοσέλιδων κατέληξαν στην ίδια ακριβώς λέξη, η οποία φυσικά περιλαμβάνει και το στοιχείο της υπερβολής. Ωστόσο, η εικόνα της Μπαρσελόνα στο ξεκίνημα της σεζόν κάνει ακόμη και τη δημοσιογραφική υπερβολή να φαντάζει απολύτως φυσιολογική.

Πώς αλλιώς να περιγράψει κανείς μια ομάδα που ξεκίνησε τη χρονιά με επτά νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, έχει σκοράρει ήδη 33 φορές και δεν περιορίζεται απλώς στο να κερδίζει, αλλά το κάνει παίζοντας ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου; Η ψεσινή εμφατική επικράτηση επί της Σανταντέρ (7-2!) ήρθε να προσθέσει ένα ακόμη κεφάλαιο στο εκκωφαντικό ξεκίνημα, που έχει προκαλέσει ενθουσιασμό στην Καταλονία. Kαι έχει επαναφέρει την αίσθηση πως στο «Καμπ Νόου» χτίζεται κάτι ακόμη πιο ξεχωριστό από αυτό που ζήσαμε στις δύο πρώτες σεζόν του Φλικ στην τεχνική ηγεσία.

Επτά στα επτά, 33 γκολ και μια Μπαρσελόνα που μοιάζει, τουλάχιστον σε αυτό το πρώτο κομμάτι της σεζόν, πραγματικά ασταμάτητη. Και κάπως έτσι, μάλλον φυσιολογικά, το κοινό πρωτοσέλιδο των δύο καταλανικών εφημερίδων μοιάζει λιγότερο με σύμπτωση και περισσότερο με την πιο χαρακτηριστική λέξη για να περιγράψει κανείς όσα συμβαίνουν μέχρι τώρα στη Βαρκελώνη.

Πίσω από τους αριθμούς, τα γκολ και τις εντυπωσιακές εμφανίσεις κρύβεται το απίστευτο ατομικό ταλέντο που έχει μαζευτεί στο «Καμπ Νόου». Άπαντες συνεισφέρουν – άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο – χωρίς όμως ο ανταγωνισμός για μια θέση να μετατρέπεται σε ατομική υπόθεση. Αυτό φαίνεται στον τρόπο που αγωνίζονται, στο πώς απολαμβάνουν το παιχνίδι και, κυρίως, στον τρόπο που πανηγυρίζουν τα τέρματα των συμπαικτών τους. Σε καμία περίπτωση δεν δίνουν την αίσθηση ότι παίζει ο καθένας για τον εαυτό του. Στις τηλεοράσεις μας φτάνει η εικόνα μιας ομάδας που πιέζει μαζί, επιτίθεται μαζί, αγωνίζεται με κοινό τρόπο, για ένα κοινό στόχο, πανηγυρίζει μαζί και απολαμβάνει αυτό που κάνει.

Πίσω από όλα αυτά κρύβεται ένα πρόσωπο: ο Χάνσι Φλικ. Το φετινό, εντυπωσιακό ξεκίνημα δεν είναι απλώς μια ιστορία ατομικού ταλέντου. Είναι πρώτα και κύρια μια ιστορία αγωνιστικής φιλοσοφίας, νοοτροπίας και μιας ομάδας που έχει αρχίσει να πιστεύει, να αφομοιώνει και να υπηρετεί σχεδόν στον απόλυτο βαθμό έναν συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού.

Ο Γερμανός μπορεί να νιώθει τυχερός που έχει στα χέρια του μια ανεξάντλητη πηγή ταλέντου. Ωστόσο, πιο τυχεροί πρέπει να νιώθουν όλοι όσοι απαρτίζουν το μπλαουγκράνα οικοδόμημα, που βρήκαν έναν προπονητή ο οποίος κατάφερε να βάλει την ατομική ποιότητα στο κατάλληλο πλαίσιο και να επιτρέψει στον καθένα από τους παίκτες του να λάμψει, χωρίς να επισκιάζει τον διπλανό του. Και αυτό ίσως εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο γιατί αυτή η έκδοση της Μπαρσελόνα, επτά παιχνίδια μετά την έναρξη της σεζόν, μοιάζει πραγματικά… ¡IMPARABLES!

Υ.Γ. Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει το τέλειο. Πάντα υπάρχουν περιθώρια προόδου. Αυτό τόνισε μετά το τέλος του ψεσινού αγώνα και ο Φλικ. Δεν ξέρω τι έχει ακριβώς στο μυαλό του ο Γερμανός, αλλά το εμφανές κομμάτι που χρήζει βελτίωσης είναι το ανασταλτικό. Για μία ακόμη χρονιά, η Μπαρσελόνα επιτρέπει στους αντιπάλους να δημιουργούν αρκετές ευκαιρίες, ανεξάρτητα από το αν καταλήγουν σε γκολ ή όχι, με αρκετές από αυτές να είναι απόρροια ατομικών λαθών. Το είδαμε να συμβαίνει στα τελευταία παιχνίδια με Λεβάντε, Φέγενοορντ και Σανταντέρ (σ.σ. δέχθηκε πέντε γκολ). Τα ίδια συμπτώματα παρουσίασε και κόντρα στη Ράγιο (5-2).

Αυτά τα λάθη δεν κόστισαν στους εν λόγω αγώνες, μιας και η Μπαρσελόνα πέτυχε 4, 5 ή 7 γκολ για να φτάσει στη νίκη. Δύσκολα, όμως, θα συμβεί το ίδιο όταν έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, στα νοκ άουτ του Champions League. Αυτά τα λάθη και τα εύκολα γκολ ήταν ο λόγος που η ομάδα του Φλικ δεν κατάφερε να παίξει στον τελικό της διοργάνωσης τα προηγούμενα δύο χρόνια. Αυτό το πάθημα πρέπει να γίνει μάθημα στη φετινή σεζόν. Αυτό είναι το επόμενο στοίχημα για τον ίδιο τον Γερμανό.

Και αν το κερδίσει, τότε οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αναφέρονται στην ομάδα του όχι απλώς ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά σύνολα, αλλά και ως μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της εποχής.