Το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφασή του ημερομηνίας 8 Μαΐου 2026, εξέδωσε προνομιακό ένταλμα «Habeas Corpus» υπέρ 26χρονου από το Κονγκό, κρίνοντας ότι η κράτησή του για περίπου 15 μήνες είχε καταστεί «πέραν του ευλόγου» και χωρίς ρεαλιστική προοπτική απέλασης.

Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, ο αιτητής εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία, ωστόσο φαίνεται να παρουσιάστηκε χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση στις αρμόδιες αρχές και εξέθεσε τους λόγους της παράνομης εισόδου και διαμονής του. Στις 22/7/2022, υπέβαλε αίτηση ασύλου, παρέμεινε ελεύθερος και εργαζόταν σε εμπορικό κέντρο στην Πάφο. Σύμφωνα με τις θέσεις των Καθ’ ων η Αίτηση, η υποβληθείσα αίτηση, «στις 12/11/2024 αποσύρθηκε λόγω σιωπηρής απόσυρσης και του αποστάλθηκε η απορριπτική επιστολή στις 19/11/2024».

Ο αιτητής συνελήφθη στις 11/02/2025 για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης παραμονής, όταν μετέβη στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της επαρχίας Πάφου, για να διερευνήσει τον λόγο της απώλειας του καθεστώτος αιτητή διεθνούς προστασίας, κάτι για το οποίο πληροφορήθηκε από τον εργοδότη του. Κατά τη σύλληψή του, ενημερώθηκε ότι το αίτημα του είχε θεωρηθεί σιωπηρώς αποσυρθέν από τις 19/11/2024. Την επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 12/02/2025, του επιδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης.

Στη συνέχεια ο αιτητής καταχώρισε αίτημα για επανάνοιγμα του φακέλου και επαναφέρθηκε στο καθεστώς του αιτητή διεθνούς προστασίας. Ως εκ τούτου, το εκδοθέν διάταγμα κράτησης ημερομηνίας 12/02/2025 ακυρώθηκε, και στις 12/05/2025, εξεδόθη νέο διάταγμα κράτησης δυνάμει του άρθρου 9ΣΤ του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000. Το διάταγμα απέλασής του ανεστάλη, ενώ στις 05/06/2025 η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε το αίτημά του για χορήγηση σε αυτόν διεθνούς προστασίας, με τον αιτητή να καταχωρεί στις 04/07/2025 προσφυγή κατά της εν λόγω απόφασης στο καθ’ ύλην αρμόδιο Δικαστήριο.

Ο αιτητής υποστήριξε ότι η παρατεταμένη κράτησή του είναι «παράνομη, αδικαιολόγητη και καταχρηστική, ελλείψει πραγματικής και ρεαλιστικής προοπτικής απομάκρυνσης», με το Ανώτατο να συμφωνεί.

Το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι η κράτηση για σκοπούς απέλασης πρέπει να είναι η ελάχιστη δυνατή και να δικαιολογείται μόνο όσο οι αρχές ενεργούν με «δέουσα επιμέλεια».

Όπως σημείωσε, «η κράτηση είναι περιορισμός του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ελευθερίας. Η στέρηση της ελευθερίας θα πρέπει να έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια».

Περαιτέρω, σημείωσε ότι η διάρκεια των 15 μηνών «δεν είναι ευκαταφρόνητη» και ότι δεν υφίσταται σήμερα καμία ρεαλιστική προοπτική απέλασης, αφού το διάταγμα απέλασης έχει ανασταλεί και η προσφυγή του αιτητή εκκρεμεί.

Το Δικαστήριο επικαλέστηκε επίσης πρόσφατη νομολογία, επισημαίνοντας ότι ακόμη και σε περιπτώσεις όπου τίθενται ζητήματα εθνικής ασφάλειας, η παρατεταμένη κράτηση χωρίς προοπτική απέλασης δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Καταλήγοντας, το Ανώτατο ενέκρινε την αίτηση του 26χρονου, εκδίδοντας το προνομιακό ένταλμα, ενώ διέταξε όπως αφεθεί αμέσως ελεύθερος.