Δεν είχε την απαραίτητη στήριξη να προωθήσει ζητήματα που περιλαμβάνονται στο προεκλογικό πρόγραμμα του προέδρου, δηλώνει με σαφήνεια και κατηγορηματικό τρόπο ο πρώην υπουργός Ενέργειας, Γιώργος Παναναστασίου, στη συνέντευξη του στην «Κ» και στον δημοσιογράφο Απόστολο Τομαρά.

Ο πρώην υπουργός είναι αρκετά προσεκτικός στις διατυπώσεις του, ωστόσο τα βέλη που εξαπολύει τόσο εναντίον του Νίκου Χριστοδουλίδη όσο και εναντίον του υπουργού Οικονομικών, Μάκη Κεραυνού, είναι όχι μόνο ευδιάκριτα αλλά και καλώς στοχευμένα.

>> Διαβάστε εδώ ολόκληρη την συνέντευξη <<

«Άγγιξα ευαίσθητες χορδές»

Ο Γιώργος Παναστασίου αν και ξεκαθαρίζει ότι δεν ένιωσε να είναι το μαύρο της κυβέρνησης, εντούτοις, όπως λέει… φαίνεται να άγγιξε κάποιες «ευαίσθητες χορδές» και αφήνει να εννοεί ότι ενοχλήθηκεν συμφέροντα που δεν επιθυμούσαν «επάρκια ηλεκτρισμού σε προσιτή τιμή για τον καταναλωτή».

«Πιστεύω», αναφέρει, «ότι οι κινήσεις που έγιναν από το υπουργείο, επί υπουργίας του υποφαινόμενου, άγγιξαν κάποιες “ευαίσθητες χορδές”. Διότι ο στόχος μου ήταν ένας και μοναδικός, η προμήθεια επαρκούς ηλεκτρισμού σε προσιτή τιμή για τον καταναλωτή, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Αυτό ενδεχομένωςνα ενοχλούσε και να άφησε πολιτικά εκτεθειμένο τον ίδιο τον Υπουργό».

Δεν με στήριξε να εφαρμόσω το πρόγραμμα του

Ο Γιώργος Παναστασίου σημειώνει πως, στη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο, ενώ ο ίδιος εργάστηκε για το καλώς νοούμενο συμφέρον των καταναλωτών, προωθώντας ζητήματα που ήταν προς όφελος των πολιτών, ζητήματα που περιλαμβάνονταν στο προεκλογικό πρόγραμμα διακυβέρνησης του Νίκου Χριστοδουλίδη, δεν είχε την απαραίτητη στήριξη για να προχωρήσει. Για ποιους λόγους συνέβη αυτό; «Εκ των υστέρων αντιλαμβάνομαι ότι στην πολιτική, η οποία δεν είναι η ειδικότητα μου, θα πρέπει να διατηρείται ένα ισοζύγιο μεταξύ των ενδιαφερομένων», δηλώνει με νόημα.

Η πιο σοβαρή αιχμή προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη, αφορά στο ότι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, μπορούσε να παρέμβει ώστε το κόστος της ενέργειας να είναι προς όφελος των καταναλωτών, αλλα δεν το έπραξε.

Αναφέρει συγκεκριμένα: «…Σχετίζεται με την αποζημίωση της ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και το άνοιγμα της ανταγωνιστικής αγοράς ηλεκτρισμού μετά από μια παρατεταμένη μεταβατική περίοδο 7 χρόνων η οποία βόλευε. Το Μοντέλο Στόχος που υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση υποδεικνύει ότι οι ΑΠΕ μπορούν να αποζημιώνονται στη βάση του κόστους παραγωγής ηλεκτρισμού που προέρχεται από την πιο ακριβή τεχνολογία. Στην Κύπρο αυτή είναι η συμβατική ηλεκτροπαραγωγή της ΑΗΚ. Αυτό, πιστεύω, χρειάζεται αλλαγή, κάποια ρύθμιση, ώστε ο ηλεκτρισμός που προέρχεται από ΑΠΕ να πωλείται στη βάση του κόστους παραγωγής της συγκεκριμένης τεχνολογίας και όχι κάποιας άλλης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, είτε με πρωτοβουλία των παραγωγών/προμηθευτών, είτε με παρέμβαση και ρύθμιση για περιορισμό του περιθωρίου κέρδους του ηλεκτρισμού από ΑΠΕ, είτε με φορολογία των απρόσμενων κερδών η οποία να επιστρέφεται πίσω στον καταναλωτή. Στο υπουργείο εργαστήκαμε με επικέντρωση στον καταναλωτή και με γνώμονα το καλώς νοούμενο συμφέρον του καταναλωτή που, εξ’ άλλου, ήταν και στο πρόγραμμα διακυβέρνησης του Προέδρου Χριστοδουλίδη. Φαίνεται πως στην πορεία αυτό ενόχλησε…»

Σε ό,τι αφορά στο Καλώδιο Ηλεκτρικής Διασυνδέσης ο πρώην υπουργός αφήνει να εννοηθεί ότι υπήρχε αν όχι αντίφαση, σίγουρα διάσταση μεταξύ λόγων και έργων του ίδιου του προέδρου της Δημοκρατίας. Όπως συγκεκριμένα αναφέρει: «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε επανειλημμένα ότι στηρίζει το GSI . Πέραν των δηλώσεων όμως, θα έπρεπε να γίνονται τέτοιες ενέργειες, απτές ενέργειες, από όλους μας, που να οδηγούν το έργο σε υλοποίηση».

Τα βέλη του πρώην υπουργού δεν αφήνουν εκτός στόχου τον Υπουργό Οικονομικών, Μάκη Κεραυνό: «Ένας οικονομικός δεν είναι εύκολο να το αντιληφθεί προληπτικά, πιστεύω. Η ηλεκτρική διασύνδεση είναι θέμα εθνικής ασφάλειας όπως είναι και η αγορά οπλικών συστημάτων που όταν τα αγοράζουμε δεν εξετάζουμε αν “η επένδυση” είναι βιώσιμη», δηλώνει με νόημα.

Πιο συγκεκριμένα για το ζήτημα του Καλωδίου Ηλεκτρικής Διασύνδεσης αναφέρει: «Όταν έβλεπες να υπάρχουν ενδοκυβερνητικές συζητήσεις γύρω από τη βιωσιμότητα ενός έργου που θα προσέφερε ασφάλεια προμήθειας και εναλλακτική πηγή τροφοδοσίας ηλεκτρισμού πιθανό χαμηλότερου κόστους, και αναφέρομαι στην ηλεκτρική διασύνδεση (GSI), η θέση του Υπουργού Ενέργειας έπρεπε να ήταν σαφής: Ελλείψει ηλεκτρικής διασύνδεσης δεν μπορεί να εφαρμοσθεί ο ενεργειακός σχεδιασμός του κράτους ο οποίος περιλαμβάνει την ασφάλεια προμήθειας και έχει συμφωνηθείμε την ΕΕ. Τελεία. Καταλαβαίνετε, δεν μπορούσα να πείσω τους οικονομικούς οι οποίοι το βλέπουν από άλλη σκοπιά εξ’ ου και οι ατέλειωτες συζητήσεις για τη βιωσιμότητα του έργου. Η θέση μου πάντα εστίαζε στην επάρκεια ηλεκτρισμού και την ενεργειακή ασφάλεια που όταν εκλείψουν τότε θα αντιληφθούμε την οικονομική επιβάρυνση».