Κλείνει η Σχολή και Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή στα Πλατανίσκια Λεμεσού και ένας χώρος πολιτισμού στην ύπαιθρο πνίγεται...

και ταυτόχρονα ένα κατ' όνομα Μουσείο, το Μουσείο Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης στη ΣΠΕΛ, στο αστικό κέντρο της Λευκωσίας, ούτε αναπνέει, ούτε λειτουργεί, απλώς υπάρχει μία νέα ταμπέλα, με ωράριο λειτουργίας, για ένα κτήριο αδειανό, για μια ιδέα που θα έρθει!

Το 2020 με αφορμή τη φράση του Χαμπή σε επιστολή του προς τον Κώστα Προυσή το 1993: «Ευκαριστώ σας πολλά για την προθυμίαν σας να γράψετε ‘και σε κανένα άλλο οργανισμό ή πρόσωπο’. Αφήνω το κοντά σας. Αν μπορέσετε εν ναν πολλά μιάλη βοήθεια. Εγιώ άννοιξα έναν φάκελλον για τα οικονομικά της έκδοσης τζ̌’ έγραψα πό ’ξω ‘Ζηθκιαννιόν για το ‘Βασιλόπουλλον της Βενεδιάς’. Μόνον που τον τίτλον του φακέλλου φαίνεται η αλήθκεια για μιαν καλλιτεχνικήν έκδοσην ποιότητας στην Κύπρον.»:

Έγραφα: «Ο πολιτισμός μας είμαστε όλοι εμείς, ο καθένας από εμάς, και ο καθένας μόνος τους κάνει την πόλη, όπως η Εκκλησία είναι ποίμνιο, έτσι και η πόλη είναι συνέλευση. Θα πρέπει να αρχίσουμε να σπάζουμε αβγά, αν θέλουμε να βουτήξουμε το ψωμί στον κρόκο, αλλά να είναι ψωμί από αλεύρι καλής ποιότητας, όχι πίτουρα και για να μη συνηθίζουμε στα πίτουρα καλό θα είναι να τα απορρίπτουμε από μιας αρχής… έστω και τώρα, γιατί μπορεί το 2013 να ήταν ευεργετικό για τα πολιτιστικά του τόπου, το πιστεύω ακράδαντα, το 2020 όμως μπορεί να είναι πισωγύρισμα, που θα θέλει πολλή δουλειά μετά για να πάμε μπροστά! Τον νου μας»...

και ακόμα... απορίομες τι χρη δραν!