Δεν βραβεύτηκε μόνο. Εσπασε ένα ρεκόρ. Αραγε, τώρα που ο Μάθιου Ρις έγινε ο πρώτος ηθοποιός στην ιστορία των βραβείων Emmy που κερδίζει δύο βραβεία Α΄ Ανδρικού Ρόλου για τις ερμηνείες του σε δύο διαφορετικές σειρές που προβλήθηκαν την ίδια χρονιά θα ατενίζει τη ζωή με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση;

Ο ίδιος σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στους New York Times δήλωνε «μονίμως αγχωμένος». «Μήπως είπα κάτι λάθος, μήπως έκανα κάτι λάθος». Μετά, όμως, έρχεται στο μυαλό του ο σπουδαίος ηθοποιός Ντέιβιντ Νίβεν. «Ηταν πάντα τόσο σίγουρος για τον εαυτό του, τόσο ψύχραιμος. Ελεγε πάντα το σωστό – ακόμη κι όταν ένας γυμνός άνδρας άρχισε να τρέχει πίσω του στην τελετή των Οσκαρ».

Αυτή την ευγένεια, αυτή την αβίαστη άνεση, θα ευχόταν να είχε και ο Ρις – ο πρωταγωνιστής του πολυβραβευμένου στα φετινά Emmy «Widow’s Bay». Ουαλικής καταγωγής, ο ηθοποιός -στην ίδια συνέντευξη- ανατρέχει σε έναν άλλο θρυλικό συμπατριώτη του, στον Ρίτσαρντ Μπάρτον. «Ηταν ο πρώτος που κατάφερε να είναι τόσο, μα τόσο “μη Ουαλός”. Και αυτό είναι εντυπωσιακό».

Η καταγωγή επανέρχεται συχνά πυκνά στη σκέψη του. To 2014, σε συνέντευξή του στον Guardian, είχε επισημάνει τη σημασία τού να επιβιώσει η ουαλική γλώσσα. Ο ίδιος μεγάλωσε τη δεκαετία του 1980 και θυμάται τις πορείες διαμαρτυρίας με επίδικο ακριβώς αυτό.

Αταξινόμητος

Η καριέρα του Ρις εκτοξεύτηκε μετά την παρουσία του στη σειρά «Americans». Εκτοτε στον κινηματογράφο συνεργάστηκε με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ ενώ πρωταγωνίστησε στην -αμφιλεγόμενη- ταινία «Cocaine Bear». Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε στην αναβίωση της σειράς «Perry Mason», ενώ έχει εμφανιστεί και στα «Girls», «BoJack Horseman» και «Family Guy».

Οπως αναφέρει ανάλυση του Guardian, η άρνηση του Ρις να ενταχθεί σε μια συγκεκριμένη κατηγορία ρεπερτορίου είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα. Είναι ένας από τους σπάνιους ηθοποιούς που μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και να παραμένει απόλυτα πειστικός.

Επιστρέφοντας στο σήμερα, και σε μια από τις δύο δουλείες για τις οποίες βραβεύτηκε, το «Widow’s Bay». Ο ηθοποιός αφηγείται τη συνάντηση με τη δημιουργό Κέιτι Ντίπολντ και τον σκηνοθέτη Χίρο Μουράι. Ο Μουράι τού ξεκαθάρισε ότι «δεν θα γυρίσουμε κωμωδία». «Πρέπει να το αποδώσουμε σαν δράμα, αλλιώς δεν θα λειτουργήσει». Τότε, όλη η πίεση έφυγε από τους ώμους του Ρις. «Δεν χρειαζόταν πια να σκέφτομαι ότι βρίσκομαι σε μια κωμωδία».

To τρέιλερ του «Widow’s Bay»:

Στο «Widow’s Bay» ο ήρωάς του μοιάζει να αποκαλύπτει λιγότερα από όσα γνωρίζει. Στο «The Beast in me» από την άλλη υποδύεται έναν μυστηριώδη μεγιστάνα του οποίου τα κίνητρα και το παρελθόν αγνοούμε. «Οταν κρύβεται κάτι πίσω από την επιφάνεια ενός χαρακτήρα, έχεις πολύ περισσότερο υλικό για να δουλέψεις συγκριτικά με έναν χαρακτήρα που είναι πιο ρηχός. Συμβαίνουν τόσα πολλά μέσα του, μερικές φορές σε σημείο να βγαίνεις από την ίδια τη διαδικασία της υποκριτικής. Ενσαρκώνεις τόσο διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα, ώστε αρχίζεις να απομακρύνεσαι από την “τεχνική” προσέγγιση».

Στην καριέρα του δεν υπήρξε ποτέ επιλεκτικός, δηλώνει. Κι ακόμη κι αν η φετινή του επιτυχία ήρθε μέσω της τηλεόρασης, θεωρεί «κορωνίδα» για έναν ηθοποιό το σινεμά. «Τα Οσκαρ εξακολουθούν να έχουν αυτή τη γοητεία. Πάντα σκέφτεσαι, ειδικά σε ό,τι αφορά τα βραβεία, ότι θα καλύψουν κάποιο τεράστιο κενό που υπάρχει μέσα σου σε όλη σου τη ζωή. Λες: “Αν κερδίσω ένα βραβείο, όλα θα μπουν στη θέση τους”. Και τελικά δεν συμβαίνει τίποτα. Οποιο κενό κι αν προσπαθείς να γεμίσεις, παραμένει εκεί, βαθιά μέσα σου».

Και ως προς την επόμενη μέρα; Θα ανατρέξει ξανά στον Ντέιβιντ Νίβεν. Εξομολογείται πως θέλει να φτάσει σε ένα σημείο που θα νιώθει ήρεμος και σίγουρος, χωρίς να προσποιείται. «Πότε άραγε θα έρθει αυτή η στιγμή;», διερωτάται.

Το τρέιλερ του «The Beast in Me»: