Πόσες φορές έχουμε ακούσει το υπαρξιακό «να ζει κανείς ή να μη ζει» του Aμλετ; Πόσες φορές είδαμε το σκανδαλιάρικο ξωτικό Πουκ στο «Oνειρο καλοκαιρινής νύχτας» να περιγελά τα ανθρώπινα πάθη, μονολογώντας «τι ανόητοι που είναι αυτοί οι θνητοί», ή τη Λαίδη Μακμπέθ να προσπαθεί μανιωδώς να ξεπλύνει το αίμα από τα χέρια της κραυγάζοντας «έβγα, καταραμένη κηλίδα»;
