Η νέα μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, η Trionda, είναι η πιο εξελιγμένη τεχνολογικά που έχει κατασκευαστεί ποτέ, σύμφωνα με τη FIFA, όμως την ίδια ώρα έχει φέρει αντιδράσεις, ιδίως από τερματοφύλακες. Διαθέτει ένα ενσωματωμένο τσιπ με αισθητήρα κίνησης στα 500Hz, το οποίο επιτρέπει στο VAR και στους αναλυτές να υπολογίζουν με ακρίβεια τη θέση, την ταχύτητα, το φάλτσο της μπάλας ακόμη και την παραμικρή επαφή όπως έγινε στο παιχνίδι της Πορτογαλίας με την Κροατία (δες εδώ).

Πάντως οι αντιδράσεις των τερματοφυλάκων είναι έντονες. Ο πρώην διεθνής Άγγλος τερματοφύλακας, Τζο Χαρτ, υποστηρίζει κάνει τη ζωή των τερματοφυλάκων πολύ πιο δύσκολη, ειδικά στις αποκρούσεις. «Όταν οι παίκτες δεν της βάζουν φάλτσο και η μπάλα δεν περιστρέφεται στον αέρα, οι τερματοφύλακες δυσκολεύονται απίστευτα, ειδικά στα σουτ που έρχονται στο ύψος των ώμων και του κεφαλιού».

Οι αριθμοί λένε άλλα…

Παρά την έντονη τοποθέτηση του Χαρτ, αν δει κανείς τον μέσο όρο των αποκρούσεων ανά παιχνίδι, οι τερματοφύλακες στο φετινό τουρνουά κάνουν περισσότερες επεμβάσεις σε σχέση με τις προηγούμενες δύο διοργανώσεις. Συγκεκριμένα φέτος το κοντέρ γράφει 6 αποκρούσεις ανά ματς, συγκριτικά με τις 5,1 των περασμένων Μουντιάλ. Την ίδια ώρα, ο μέσος όρος των γκολ έχει αυξηθεί ελαφρώς (από 2,6 και 2,7 σε 3 γκολ ανά παιχνίδι φέτος).

Ως παραδείγματα, ο Χαρτ αναφέρει τον Τζόρνταν Πίκφορντ (Αγγλία) και τον Εντουάρ Μεντί (Σενεγάλη), οι οποίοι δυσκολεύτηκαν σε αρκετές περιπτώσεις να βάλουν τα χέρια τους στην μπάλα. Το ίδιο συνέβη και με τον Άχμεντ Μπασίλ του Ιράκ, ο οποίος άγγιξε με τα ακροδάχτυλα ένα σουτ του Κιλιάν Εμπαπέ, αλλά απέτυχε να διώξει την μπάλα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι.

Βέβαια, στην περίπτωση του Μπασίλ, οι αισθητήρες της FIFA έδειξαν ότι το σουτ του Εμπαπέ έγραψαν 119 χλμ/ώρα., ταχύτητα η οποία είναι περίπου 15% μεγαλύτερη από τον μέσο όρο ενός σουτ στην Premier League.

Από το «κακόφημο» Jabulani στην Trionda των 4 πάνελ

Η FIFA αλλάζει συνεχώς τη σχεδίαση της μπάλας. Το 1970, η Telstar είχε ασπρόμαυρα εξάγωνα για να φαίνεται καλύτερα στις ασπρόμαυρες τηλεοράσεις, ενώ το 1986 η Azteca ήταν η πρώτη συνθετική μπάλα για να μην βαραίνει στη βροχή.

Η πιο αμφιλεγόμενη μέχρι σήμερα ήταν η Jabulani το 2010. Είχε μόνο 8 πάνελ, ήταν υπερβολικά λεία και η τροχιά της στον αέρα ήταν εντελώς απρόβλεπτη αν δεν είχε φάλτσο.

Η νέα Trionda έχει μόλις 4 πάνελ, αλλά διαθέτει μια σκληρή εξωτερική επιφάνεια για να εξουδετερώνει την απρόβλεπτη πορεία της. Επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Tsukuba της Ιαπωνίας έκαναν δοκιμές και διαπίστωσαν ότι η Trionda συμπεριφέρεται καλύτερα από τις μπάλες του 2014, 2018 και 2022, διατηρώντας σταθερή αεροδυναμική στις υψηλές ταχύτητες.

Σμάιχελ: «Φτιάχνουν τις μπάλες για να μπαίνουν γκολ»

Φυσικά, οι επιστημονικές αναλύσεις δεν πρόκειται να καθησυχάσουν τους τερματοφύλακες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Κάσπερ Σμάιχελ που κατηγόρησε ανοιχτά τη FIFA για τα περίεργα γκολ που σημειώθηκαν. «Δεν υπάρχουν ραφές στην μπάλα, είναι όλη κολλημένη. Η FIFA φτιάχνει τις μπάλες με τέτοιο τρόπο ώστε να μπαίνουν γκολ».

Είτε έχουν δίκιο οι επιστήμονες, είτε οι τερματοφύλακες, το ποδόσφαιρο είναι ένα θέαμα που ζει και αναπνέει για το γκολ. Τουλάχιστον αυτή την φιλοσοφία και προσανατολισμό θέλει να δώσει η FIFA. Επί τούτου συνεχώς προσπαθεί να κάνει το παιχνίδι πιο γρήγορο και ελκυστικό, θα συνεχίσει να πειραματίζεται με την τεχνολογία, κι όσα παράπονα κι αν έχουν οι τερματοφύλακες μάλλον θα μπουν στο συρτάρι.