Επιπλοκές στην προώθηση της συμφωνίας για τη συνεργασία Ελλάδας και Ουκρανίας στον τομέα της ανάπτυξης θαλασσίων drones παρουσιάζονται την τελευταία στιγμή, λόγω διαφορών σε ορισμένα πολύ ουσιαστικά σημεία των διαπραγματεύσεων.

Οπως είναι λογικό, το γεγονός ότι το Κίεβο διαθέτει την τεχνολογία έχει οδηγήσει σε μια σειρά από αιτήματα για τις άδειες πιθανής μεταπώλησης των συγκεκριμένων drones.

Ωστόσο, για την ελληνική πλευρά το βασικό «αγκάθι» αυτή τη στιγμή είναι ότι το Κίεβο ζητάει να έχει λόγο στον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις τα συγκεκριμένα drones. Ο συγκεκριμένος όρος, τον οποίο η Αθήνα δεν έχει αποδεχθεί, πρακτικά σημαίνει ότι σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής το Κίεβο θα μπορεί να μην επιτρέψει τη χρήση συστημάτων που έχουν κατασκευαστεί στην Ουκρανία ή διαθέτουν ουκρανική τεχνολογία.

Η Αθήνα δεν μπορεί να δεχθεί την ανάπτυξη οπλικών συστημάτων των οποίων η χρήση τελεί υπό όρους και αυτό έχει μεταφερθεί αρμοδίως προς το Κίεβο. Αν και δεν έχει εκφραστεί κάποιος συγκεκριμένος λόγος που υπαγορεύει αυτή τη στάση από την πλευρά του Κιέβου, είναι προφανές ότι συνδέεται και με τις ισορροπίες που επιχειρεί να τηρήσει με την Αγκυρα.

Παρότι η Τουρκία συνεργάζεται με τη Μόσχα, διευκολύνοντας την εξαγωγή ρωσικών ορυκτών καυσίμων και άλλων αγαθών μέσω του εδάφους της, παραμένει μια χώρα που διευκολύνει τις επαφές ανάμεσα στα δύο εμπόλεμα μέρη, ενώ ως κράτος του ΝΑΤΟ με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στη Μαύρη Θάλασσα (με δικαιώματα μόνιμης ναυτικής παρουσίας λόγω της Σύμβασης του Μοντρέ) θεωρείται από το Κίεβο προτιμητέος εταίρος.

Η εμπλοκή αυτή στις συζητήσεις δεν σημαίνει ότι το πρόγραμμα είναι καταδικασμένο σε αποτυχία. Αντιθέτως, σε ανύποπτο χρόνο, αξιωματικοί των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων βρέθηκαν στο Κίεβο όπου και συζήτησαν εκτενώς για τεχνικά ζητήματα που αφορούν το συγκεκριμένο πεδίο. Αθήνα και Κίεβο συζητούν εδώ και αρκετό καιρό για τον τρόπο που μπορεί να επεκτείνουν τη συνεργασία τους, πέρα από αυτόν της παροχής βοήθειας.

Σύμφωνα με άριστα πληροφορημένες πηγές, η Αθήνα έχει –μέχρι στιγμής– κατορθώσει να εισπράξει περίπου μισό δισ. ευρώ από τα συστήματα (κατά κύριο λόγο επιχειρησιακά μη αναγκαία) που έχει παραχωρήσει προς το Κίεβο είτε μέσω των ΗΠΑ και της Γερμανίας είτε μέσω Τσεχίας.

Υπενθυμίζεται ότι η συμφωνία για διαπραγματεύσεις σχετικά με το αν Αθήνα και Κίεβο μπορούν να προχωρήσουν σε συμπαραγωγή θαλασσίων drones, συγκεκριμένα μη επανδρωμένων οχημάτων επιφανείας (USV), έγινε σε ανώτατο επίπεδο, ανάμεσα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και στον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Σκοπός αυτών των συζητήσεων είναι τμήμα της παραγωγής USV να μεταφερθεί και σε ελληνικά ναυπηγεία, για τη χρήση από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, καθώς επίσης ώστε η Αθήνα να αποκτήσει και πρόσβαση στην τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια.

Η Ελλάδα είναι μια από τις τελευταίες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ που επιχειρούν να επωφεληθούν και στην πράξη από την τεχνολογία η οποία τα τελευταία τέσσερα χρόνια αναπτύσσεται κατά τρόπο ραγδαίο στα ουκρανικά πεδία μαχών.

Στο πλευρό των καινοτόμων ουκρανικών εταιρειών και των χερσαίων δυνάμεων του Κιέβου εργάζονται εδώ και χρόνια όχι μόνο στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, αλλά και εκατοντάδες ειδικοί μεγάλων εταιρειών που παράγουν ή αναπτύσσουν αμυντικό υλικό, πρακτικά ενσωματώνοντας πολλές από αυτές τις τεχνολογίες σε νέα αλλά και παλιά προϊόντα.