Η Βρετανία αναζητάει τον έβδομο πρωθυπουργό της σε μία δεκαετία. Ο πιθανός διάδοχος του Κιρ Στάρμερ, Αντι Μπέρναμ, θα μπορούσε ίσως να αναζωογονήσει την οικονομία της Βρετανίας. Απλώς ίσως χρειαστεί να μιμηθεί τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον. Ο πρώτος παράγοντας υπέρ του Μπέρναμ είναι ο χρόνος. Οι επόμενες γενικές εκλογές δεν χρειάζεται να προκηρυχθούν πριν από το 2029, γεγονός που του δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει το σημαντικό πολιτικό του κεφάλαιο για να κάνει θεμελιώδεις αλλαγές. Ο πληθυσμός είναι έτοιμος για αλλαγή. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι Βρετανοί πιστεύουν ότι η χώρα πηγαίνει προς τη λάθος κατεύθυνση εδώ και αρκετό καιρό. Η αύξηση της παραγωγικότητας έχει μειωθεί από την έναρξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης πριν από την κρίση, περίπου 2,5% ετησίως, έχουν μειωθεί σε λίγο περισσότερο από 1% κατά μέσον όρο έκτοτε. Ταυτόχρονα, το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί από περίπου 36% του ΑΕΠ το 2007 σε σχεδόν 100% τώρα. Πολλοί μπορεί να είναι πρόθυμοι να αποδεχθούν δύσκολες επιλογές αν πειστούν ότι θα οδηγήσουν σε καλύτερες εποχές.

Ο Μπέρναμ έχει την ευκαιρία να το κάνει αυτό μιμούμενος το φαινόμενο «Νίξον στην Κίνα», όταν δηλαδή η «γερακίσια», συντηρητική φήμη του πρώην προέδρου των ΗΠΑ τον βοήθησε να επιδιώξει επαναπροσέγγιση με το κομμουνιστικό Πεκίνο τη δεκαετία του 1970 με τρόπο που δεν θα μπορούσε μια πιο αριστερή προσωπικότητα. Ο Μπέρναμ θα μπορούσε να κάνει κάτι παρόμοιο προς την αντίθετη πολιτική κατεύθυνση. Υποστηρίζει εδώ και καιρό προοδευτικές οικονομικές πολιτικές, αποκαλώντας την ατζέντα του «φιλικό προς τις επιχειρήσεις σοσιαλισμό». Αν αυτό το ιστορικό συνδυαστεί με τη δημοτικότητα του πρώην δημάρχου του Μάντσεστερ εντός του κόμματός του, ο Μπέρναμ ίσως καταφέρει να πείσει τους αριστερούς οπαδούς του ότι μπορούν να τον εμπιστευτούν για να αντιμετωπίσει τις δημοσιονομικές πραγματικότητες της χώρας.

Επειδή ο Μπέρναμ μόλις επανεξελέγη στο κοινοβούλιο, θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι το παγκόσμιο σκηνικό έχει αλλάξει δραματικά από τότε που οι Εργατικοί ανέλαβαν την εξουσία, το 2024. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι υπόχρεος στις προηγούμενες δεσμεύσεις του Στάρμερ να μην αυξήσει κανέναν από τους κύριους συντελεστές φορολογίας, ούτε το γενναιόδωρο κρατικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα. Το επόμενο βήμα είναι να περιβάλει τον εαυτό του με τους σωστούς ανθρώπους. Ο Μπέρναμ είναι ένας αποτελεσματικός, ελκυστικός επικοινωνιολόγος –ένα τεράστιο πλεονέκτημα–, αλλά αυτό μετράει μόνο αν έχει σχέδιο να πουλήσει. Πρώην συνάδελφοι και σύμμαχοι λένε ότι δεν του αρέσει να λαμβάνει αντιδημοφιλείς αποφάσεις. Η μοίρα της κυβέρνησης και της οικονομίας από τώρα μέχρι το 2029 εξαρτάται από την ικανότητά του να κάνει ακριβώς αυτό.