Της ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ 

Κάθε φορά τη Μέρα της Γυναίκας ακούμε πολλά, τόσα που θα νόμιζε κανείς ότι η έμφυλη ισότητα στην Κύπρο έχει επιτευχθεί ριζικά. Η σκληρή αλήθεια όμως είναι ότι κάθε νέο κορίτσι σήμερα, κάθε γυναίκα από όποιο πόστο, έχει μπροστά της μια μάχη απέναντι σε πάγια στερεωμένες αντιλήψεις, σε στερεότυπα και κοινωνικές δομές ρυθμισμένες μόνο με βάση ανδρικά κριτήρια. Στην κοινωνία μας εξακολουθεί να είναι πιο δύσκολο να είσαι γυναίκα απ’ ότι να είσαι άντρας. Και αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε καταφέρει να πλησιάσουμε την έμφυλη ισότητα. Σε επίπεδο πολιτικής και κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης η εικόνα είναι ζοφερή αλλά και ενδεικτική της κατάστασης, αφού η Κύπρος βρίσκεται σχεδόν στον πάτο της Ευρώπης σε αριθμό γυναικών σε εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο αλλά και σε κέντρα λήψης αποφάσεων.

Η διεκδίκηση της ισότητας σε κάθε επίπεδο είναι μια προσπάθεια για μια πιο υγιή κοινωνία. Δεν πρέπει όμως να συγχέεται με την πολιτική ταυτοτήτων. Η πολιτική σημαίνει να μετατρέπουμε τις αξίες μας σε συγκεκριμένες πολιτικές που αφορούν όλους, όχι να παίζουμε με τις ετικέτες. Και η ισότητα και η σημασία της για ένα κόμμα, όπως το Volt, είναι θέμα πολιτικής και αφορά τη μορφή της κοινωνίας την οποία θέλουμε να χτίσουμε και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα πόλωσης. Ισότητα δεν σημαίνει να αφαιρέσουμε δικαιώματα από κάποιες κατηγορίες πολιτών για να τα δώσουμε σε άλλους. Ισότητα σημαίνει ίση δυνατότητα σε όλες και όλους να ανθίσουν, σημαίνει σύνθεση σε κάθε επίπεδο και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, αφού μόνο τότε η κοινωνία μας θα μπορέσει να ευημερήσει.

ΥΠΟΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Είμαι μια γυναίκα που προσπάθησε χρόνια να ακουστεί και προσπαθώ να βοηθήσω να ανοίξει χώρος όχι μόνο για τις φωνές των γυναικών αλλά και για την οπτική τους. Όπως κάθε γυναίκα που βγαίνει μπροστά για να διεκδικήσει κάτι, ξέρω καλά ότι πρέπει να αψηφήσεις πολλά και να συνεχίσεις να σπρώχνεις μπροστά. Γι’ αυτό και θέλω συνεχώς να υπενθυμίζω ότι η υποεκπροσώπηση των γυναικών στην πολιτική δεν οφείλεται σε έλλειψη ικανότητας ή ενδιαφέροντος για την πορεία της χώρας. Εξάλλου, στην κοινωνία των πολιτών η πλειοψηφία των δρώντων είναι γυναίκες. Οφείλεται στο ότι το σύστημα δεν είναι δομημένο για να στηρίζει τις γυναίκες. Οι ευθύνες φροντίδας πέφτουν δυσανάλογα στις πλάτες μας και, χωρίς προσιτή παιδική φροντίδα, ποιοτική υγειονομική περίθαλψη και δίκαιη γονική άδεια, η συμμετοχή καθίσταται σχεδόν αδύνατη.

Τα οικονομικά και κοινωνικά εμπόδια καθιστούν πιο δύσκολη την πολιτική πορεία για μια γυναίκα. Μια γυναίκα υποψήφια, συχνά αντιμετωπίζει χαμηλότερη διάθεση χρηματοδότησης. Οι γυναίκες έχουν λιγότερες ευκαιρίες κατάρτισης και περιορισμένη δυνατότητα πρόσβασης σε δίκτυα ανέλιξης, συχνά επειδή δεν έχουν τον χρόνο να συμμετέχουν ενεργά αν μεγαλώνουν και οικογένεια. Φυσικά υπάρχει και η διαδικτυακή κακοποίηση, αφού οι γυναίκες στη δημόσια σφαίρα στοχοποιούνται με σεξιστικές επιθέσεις στο διαδίκτυο και συνεχείς προσπάθειες φίμωσης. H πολιτική όμως μπορεί να γίνει αλλιώς και για να γίνει αυτό πρέπει να διασφαλίσουμε ότι στη διαδικασία παραγωγής πολιτικής συμμετέχει και το άλλο μισό του πληθυσμού. Η ισότητα των φύλων και η έμφυλη οπτική δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται επιφανειακά. Αντίθετα, πρέπει να διαπερνούν τις πολιτικές όσων βγαίνουν μπροστά. Η ποιοτική υγεία και φροντίδα, η προστασία των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων, η πρόσβαση σε αντισύλληψη και εκπαίδευση, οι ίσες ευκαιρίες στην εργασία, δεν μπορούν να θεωρούνται «γυναικεία ζητήματα». Είναι βασικά στοιχεία μιας ευημερούσας κοινωνίας. Πώς μπορείς όμως να μιλήσεις για αναπαραγωγικά δικαιώματα, αν οι γυναίκες δεν συμμετέχουν στη χάραξη πολιτικής; Πώς μπορείς να λες ότι στηρίζεις την οικογένεια χωρίς να βλέπεις πώς να ενδυναμώσεις τη γυναίκα; Πώς μπορείς να συζητήσεις για φροντίδα παιδιών χωρίς να συμπεριλάβεις την εμπειρία των φροντιστών; Πώς μπορείς χαράξεις πολιτική για μια χώρα, χωρίς να έχεις και τη γυναικεία οπτική; Μια οπτική που μπορεί να εστιάσει αλλού και να ανοίξει άλλους δρόμους.

Εξού και πιστεύω ακράδαντα ότι δεν χρειάζονται περισσότερες γυναίκες στην πολιτική, απλώς για να αναγκάζονται να αφομοιώνουν τους τρόπους και χαρακτηριστικά των ανδρών, για να μπορέσουν να επιβιώσουν στο χώρο. Πρέπει να κάνουμε πραγματικά χώρο στη γυναικεία οπτική, παρουσία και τρόπο δράσης. Σήμερα, αυτό είναι πιο σημαντικό από ποτέ αφού ζούμε σε ένα τόσο εύθραυστο περιβάλλον. Δικαιώματα αμφισβητούνται και σε γεωπολιτικό επίπεδο, πολεμοχαρείς άνδρες βυθίζουν τον κόσμο στο αίμα, στον πόνο και στη ζούγκλα, νομίζοντας ότι ο πόλεμος είναι παιχνίδι.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΘΕΣΗ

Σε προσωπικό επίπεδο, θέλω να χαράξουμε πολιτική που να πηγαίνει πέρα από τις παραδοσιακές στρατηγικές της επιθετικότητας και της κυριαρχίας. Πιστεύω ότι η πραγματική δύναμη σε μια κοινωνία έρχεται μέσα από την ανθρωπιά, την ενσυναίσθηση και τη φροντίδα που διαπερνά τις δομές, τις πολιτικές και τις προτεραιότητές της. Γνωρίζω καλά πόσο δύσκολο είναι αυτό να λεχθεί σήμερα και νιώθω περήφανη που στο Volt βγαίνουμε μπροστά για να κάνουμε πράξη αυτά που λέμε· με ισόρροπη εκπροσώπηση των φύλων κατοχυρωμένη στο καταστατικό και τις δομές μας, αλλά και την ισότητα ως κύριο πολιτικό μας πρόταγμα.

Είναι και αυτή μια μάχη του σήμερα. Για μια κοινωνία που θα δίνει ισότιμη πρόσβαση σε μια γυναίκα για να συμμετέχει στην πολιτική όχι ως χάρη ή στα μέτρα άλλων, αλλά ως ανάγκη για μια πιο ισότιμη κοινωνία με προοπτική και ευημερία. Πώς μπορέσαμε άραγε να πιστέψουμε ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε μια ανθεκτική και ακμάζουσα κοινωνία χωρίς την οπτική γωνία του μισού πληθυσμού; Χρειαζόμαστε επιτέλους τη σύνθεση και την ισορροπία, για να μπορέσουμε να αλλάξουμε ρεύμα για μια καλύτερη κοινωνία για όλους. Είναι καιρός να πάρουμε όλοι θέση.

«Χρειαζόμαστε τη σύνθεση και την ισορροπία, για να μπορέσουμε να αλλάξουμε ρεύμα για μια καλύτερη κοινωνία για όλους. Είναι καιρός να πάρουμε όλοι θέση».