Τα αντιφατικά μηνύματα γύρω από την προοπτική επίτευξης συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξακολουθούν να τροφοδοτούν τη γεωπολιτική αβεβαιότητα, διατηρώντας αυξημένο το ασφάλιστρο κινδύνου στις διεθνείς αγορές. Το ουσιαστικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ ασκεί έντονες πιέσεις στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, ενώ η καμπύλη των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης για το πετρέλαιο Brent υποδηλώνει παρατεταμένη περίοδο υψηλών τιμών. Ως αποτέλεσμα, οι αγορές αναθεωρούν τις προσδοκίες τους προς μία πιο περιοριστική κατεύθυνση της νομισματικής πολιτικής μεγάλων κεντρικών τραπεζών. Χαρακτηριστικά, ενώ μέχρι πρόσφατα το βασικό σενάριο προέβλεπε διατήρηση των επιτοκίων της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) στα τρέχοντα επίπεδα για παρατεταμένη περίοδο, οι αγορές τιμολογούν πλέον πιθανότητα περίπου 70% για αύξηση 25 μ.β. έως το τέλος του έτους, ενώ προεξοφλούν πλήρως μία τέτοια κίνηση έως το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2027.

Παρά την αυξημένη αβεβαιότητα και την άνοδο των τιμών ενέργειας, η οικονομία των ΗΠΑ εξακολουθεί να παρουσιάζει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα. Ο ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης διαμορφώθηκε στο 2% σε ετησιοποιημένη βάση το α΄ τρίμηνο του 2026 με βασικό μοχλό τις ιδιωτικές πάγιες επενδύσεις. Αντιθέτως, η καταναλωτική δαπάνη παρουσίασε ενδείξεις ηπιότερης δυναμικής, λόγω της σταδιακής επιβράδυνσης του ρυθμού αύξησης των μισθολογικών απολαβών, καθώς η αγορά εργασίας, αν και παραμένει ισχυρή, εμφανίζει πλέον χαμηλότερο βαθμό στενότητας.

Παράλληλα, ο πληθωρισμός διατηρείται σημαντικά υψηλότερος από τον στόχο του 2% της Fed (ΔΤΚ Απριλίου 3,8%), ενώ ο κίνδυνος περαιτέρω ενίσχυσής του παραμένει αυξημένος, καθώς η μετακύλιση της ανόδου των τιμών ενέργειας και πρώτων υλών βρίσκεται σε εξέλιξη και συνεχίζεται η ενσωμάτωση υψηλότερων δασμών στις τελικές τιμές καταναλωτή. Ωστόσο, ο υψηλός πληθωρισμός και η ανθεκτικότητα της οικονομικής δραστηριότητας δεν συνεπάγονται απαραίτητα αύξηση των επιτοκίων, ιδίως δεδομένης της αβεβαιότητας ως προς το εάν και σε ποιο βαθμό θα επηρεαστεί η εγχώρια ζήτηση σε περίπτωση που η κρίση στη Μέση Ανατολή παραταθεί.

Σε κάθε περίπτωση, μία αύξηση των επιτοκίων θα απαιτούσε πιθανότατα σαφέστερες ενδείξεις ότι οι πληθωριστικές πιέσεις αποκτούν πιο επίμονα και γενικευμένα χαρακτηριστικά, όπως σημαντική περαιτέρω άνοδο των μακροπρόθεσμων πληθωριστικών προσδοκιών, επίμονη επιτάχυνση του δομικού πληθωρισμού, διατήρηση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης πάνω από τον δυνητικό και επιτάχυνση της μισθολογικής δυναμικής.