Νοέμβριος 1957. Ο Αλμπέρ Καμύ ποζάρει περιχαρής ανάμεσα στις Ελεν Φρίμπεργκ και Τόρουν Μόμπεργκ, δύο νεαρές φοιτήτριες που τον υποδέχθηκαν στο δημαρχείο της Στοκχόλμης
«Κεκλεισμένων των θυρών» Ζαν-Πολ Σαρτρ
«Ποιος είμαι όταν κοιτάζω πίσω τη ζωή μου;». Το «Κεκλεισμένων των θυρών» είναι από εκείνα τα θεατρικά έργα που σε αναγκάζουν να σταθείς απέναντι στον εαυτό σου. Από αυτό το κείμενο έρχεται η περίφημη φράση «Η κόλαση είναι οι άλλοι». Για μένα, το έργο μιλάει κυρίως για τον τρόπο που ζήσαμε τις σχέσεις μας και για το αν επιτρέψαμε στο βλέμμα των άλλων να καθορίσει τη ζωή μας. Στα εβδομήντα, όταν οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν τον απολογισμό τους, αυτό το βιβλίο γίνεται μια υπενθύμιση ότι η μεγαλύτερη ελευθερία είναι να συμφιλιωθείς με τον εαυτό σου (μετάφραση: Ζωή Σαμαρά, εκδόσεις University Studio Press).
Μαρίνα Γιώτη
