Απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 80 ετών, ο γνωστός Κύπριος σκηνογράφος και καθηγητής τέχνης Κώστας Καυκαρίδης.

Το βιογραφικό 

Ο Κώστας Καυκαρίδης γεννήθηκε στην Παλλουριώτισσα στις 17 Αυγούστου 1945. Αποφοίτησε το 1964 από το Κολλέγιο Τέρρα Σάντα.

Τα πρώτα καλλιτεχνικά και αθλητικά του βήματα τα έκανε στον Μορφωτικό Σύλλογο Αναγέννηση Παλλουριώτισσας. Έπαιξε ποδόσφαιρο ως τερματοφύλακας στην Ομόνοια Λευκωσίας, ενώ μετά τη συμπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας μετέβη στη Βουλγαρία, όπου πραγματοποίησε πτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Σόφιας.

Επέστρεψε στην Κύπρο το 1972, όπου συνεργάστηκε σε διάφορα έργα με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου.

Παντρεύτηκε με την αρχαιολόγο και καθηγήτρια Παναγιώτα Κουκκουλλή-Καυκαρίδου, την οποία είχε γνωρίσει κατά τις σπουδές τους στη Σόφια. Απέκτησε δύο γιους, τον Χαράλαμπο και τον Χάρη και δύο εγγόνια, την Κωνσταντίνα και τον Πάνο.

Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Νέου Θεάτρου Βλαδίμηρος Καυκαρίδης και αργότερα του Σατιρικού θεάτρου.

Μαζί με τον αδελφό του Βλαδίμηρο Καυκαρίδη συνεργάστηκαν σε πρωτοποριακές παραστάσεις, όπως οι Όμηροι του Λουκή Ακρίτα, Παραμύθι Χωρίς Όνομα του Ιακώβου Καμπανέλλη κ.ά. Είχε διάφορες σημαντικές συνεργασίες με το ελεύθερο θέατρο και με άλλα θεατρικά σχήματα.

Δημιούργησε το Πολιτιστικό Κέντρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, ενώ πρωτοστάτησε και στην ίδρυση της πρώτης τριτοβάθμιας αναγνωρισμένης θεατρικής σχολής στην Κύπρο.

Θεωρείται πρωτοστάτης στη θεατρική συνεργασία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ιδιαίτερη σημασία για την επανένωση είχε η συνεργασία του Σατιρικού Θεάτρου με το Τουρκοκυπριακό Θέατρο Λευκωσίας και οι κοινές θεατρικές τους παραγωγές.

Ο Κώστας Καυκαριδής πολέμησε ηρωικά ως έφεδρος αξιωματικός κατά την τουρκική εισβολή και παρέμεινε θιασώτης της λύσης και επανένωσης μέχρι το θάνατο του.

Αρθρογραφούσε συχνά σε εφημερίδες, ενώ ήταν συγγραφέας του βιβλίου Κώστας Καυκαρίδης: 50 Χρόνια Σκηνογραφίας.

Υπηρέτησε για δεκαετίες ως καθηγητής τέχνης και τεχνικού σχεδίου στη Μέση Εκπαίδευση και συνέγραψε σχετικά σχολικά βιβλία.

Ήταν συνεκδότης του Περιοδικού Επί Σκηνής. Η οικογένεια, οι φίλοι και συγγενείς του θα τον θυμούνται για την γενναιοδωρία, την καλοσύνη και το ευγενικό του χαμόγελο.