Κάποια στιγμή πρέπει να προβληματιστούμε γι’ αυτό. Να αναρωτηθούμε σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο πώς μετράμε το πολιτικό ήθος και πόσο το επιζητάμε. Να διερωτηθούμε πώς το κρίνουμε και κυρίως πώς το διακρίνουμε. Και να αναλογιστούμε αν αυτή η «νέα εποχή» στην οποία εισερχόμαστε το προτεραιοποιεί ως βασική προϋπόθεση της χρηστής διοίκησης και της θεσμικής αναβάθμισης του κράτους ή το περιθωριοποιεί ως μια υπερτιμημένη, σχεδόν «παλιομοδίτικη» αξία που δεν συμβαδίζει με τη σκληρότητα και τη φαυλότητα της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας.

