Ο Κέβιν Κίγκαν, πρώην προπονητής της εθνικής Αγγλίας και της Νιούκαστλ, ο οποίος αναδείχθηκε δύο φορές κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης και υπήρξε βασικό μέλος της θρυλικής Λίβερπουλ που κυριάρχησε στο αγγλικό και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο τη δεκαετία του 1970, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών.
Η οικογένειά του είχε αποκαλύψει τον Ιανουάριο του 2026 ότι έπασχε από καρκίνο, ενώ τον Ιούνιο ο ίδιος είχε γνωστοποιήσει πως βρισκόταν στο τέταρτο στάδιο της νόσου.
«Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο Κέβιν Κίγκαν απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών», αναφέρεται στην ανακοίνωση της οικογένειας. «Ο Κέβιν έδινε μάχη με τον καρκίνο και έφυγε από τη ζωή έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του και τις κόρες του. Δύο φορές νικητής της Χρυσής Μπάλας, ο Κέβιν ήταν ένας ιδιαίτερα αγαπητός σύζυγος, πατέρας και παππούς. Η οικογένεια θα ήθελε να ευχαριστήσει την εξαιρετική ιατρική ομάδα που τον φρόντισε για όλη τη στήριξη που του παρείχε. Είναι μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδος για όλους μας και ζητούμε να γίνει σεβαστή η ιδιωτικότητά μας».
Μια πλούσια διαδρομή
Ο Κίγκαν ξεκίνησε την καριέρα του στη Σκάνθορπ, πριν αποκτηθεί από τη Λίβερπουλ το 1971 έναντι μόλις 33.000 λιρών, έπειτα από εισήγηση του θρυλικού προπονητή Μπιλ Σάνκλι. Ο «βασιλιάς Κέβιν» κατέκτησε με τους «κόκκινους» τρία πρωταθλήματα Αγγλίας, ένα Κύπελλο Αγγλίας, δύο Κύπελλα UEFA και το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1977. Παραμένει ο μοναδικός Βρετανός ποδοσφαιριστής που έχει κατακτήσει δύο φορές τη Χρυσή Μπάλα.
Παρά το ύψος του (1,73 μ.), ο μαχητικός Κίγκαν, που είχε το προσωνύμιο «Mighty Mouse» («Πανίσχυρο Ποντίκι»), παραδεχόταν ότι δεν διέθετε έμφυτο ταλέντο. Γιος ανθρακωρύχου από το Νότιο Γιόρκσαϊρ, ξεχώρισε χάρη στη σκληρή δουλειά, την ταπεινότητα και την αγωνιστική του νοοτροπία, στοιχεία που τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό στους φιλάθλους της Λίβερπουλ.
«Εμαθα τόσα πολλά από τον τον Μπιλ Σάνκλι. Συνήθιζε να λέει: “Αν ήμουν οδοκαθαριστής, ο δρόμος μου θα ήταν ο πιο καθαρός στον δήμο”. Το κράτησα αυτό βαθιά μέσα μου», είχε δηλώσει.
Ο Κίγκαν αναδείχθηκε δύο φορές κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης ως παίκτης του Αμβούργου. Επέστρεψε στη συνέχεια στην Αγγλία για να αγωνιστεί με τις φανέλες της Σαουθάμπτον και της Νιούκαστλ, προτού αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 1984.
Με την εθνική Αγγλίας κατέγραψε 63 συμμετοχές και 21 γκολ, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 και αργότερα φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού.
Γκράφιτι με τον Κέβιν Κίγκαν έξω από το γήπεδο «Σεντ Τζέιμς Παρκ» της Νιούκαστλ. Πηγή: Reuters.
Ο Κίγκαν δεν ήταν άνθρωπος που συγκρατούσε τα συναισθήματά του. Χαρακτηριστική ήταν η αποβολή του σε αγώνα του 1974 απέναντι στη Λιντς, όταν πιάστηκε στα χέρια με τον Μπίλι Μπρέμνερ. Η οξύθυμη ιδιοσυγκρασία του και η μηδενική ανοχή του σε ό,τι θεωρούσε παιχνίδια παρασκηνίου ή εξαπάτηση τον συνόδευαν σε όλη την καριέρα του.
«Δεν μου αρέσει να με εξαπατούν και να μου λένε ψέματα», είχε δηλώσει στoν Guardian το 2018.
Πέρα από το ποδόσφαιρο, έγραφε άρθρα σε εφημερίδες, υπήρξε από τους πρώτους Αγγλους ποδοσφαιριστές που απέκτησαν δική τους σειρά ποδοσφαιρικών παπουτσιών, ηχογράφησε το τραγούδι «Head Over Heels in Love», που γνώρισε επιτυχία, ενώ έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μέσα από την τηλεοπτική εκπομπή Superstars του BBC. Διατηρούσε στενή φιλία με έναν ακόμη αντισυμβατικό αστέρα του ποδοσφαίρου, τον Τζορτζ Μπεστ.
«Ηθελα όσο τίποτα να έχω την ικανότητά του. Η τεχνική του ήταν απίστευτη. Αγωνίστηκα απέναντι στον Κρόιφ, τον Μπεκενμπάουερ, τον Μαραντόνα. Αλλά εξακολουθώ να λέω ότι ο Μπέστι ήταν ο καλύτερος αντίπαλος που αντιμετώπισα», είχε πει.
Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία 33 ετών και μετακόμισε στην Ισπανία, όπου μεγάλωσαν οι δύο κόρες του χωρίς να γνωρίζουν ότι ο πατέρας τους υπήρξε διάσημος ποδοσφαιριστής.
«Ηταν η καλύτερη απόφαση της ζωής μου. Βρισκόμουν στην κορυφή και από εκεί και πέρα υπήρχε μόνο κατηφόρα», είχε δηλώσει στον Guardian το 2011.
Πηγή: Reuters
Το 1992 έκανε το πρώτο του βήμα στην προπονητική, αναλαμβάνοντας την αγαπημένη του Νιούκαστλ. Οδήγησε την ομάδα στην άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ και έφτασε μια ανάσα από την κατάκτηση του πρωταθλήματος τη σεζόν 1995-96, πριν τελικά ηττηθεί στη μάχη του τίτλου από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Eμεινε στην ιστορία και για το ξέσπασμά του μπροστά στις κάμερες, με το περίφημο «I will love it», απαντώντας στα ψυχολογικά παιχνίδια του Aλεξ Φέργκιουσον – μια στιγμή που θεωρείται πλέον εμβληματική στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Μετά την αποχώρησή του από το «Σεντ Τζέιμς Παρκ» τον Ιανουάριο του 1997, είχε ένα σύντομο πέρασμα από τη Φούλαμ και το 1999 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής Αγγλίας, διαδεχόμενος τον Γκλεν Χοντλ.
Υστερα από την αποτυχημένη πορεία στο Euro 2000, παραιτήθηκε μετά την ήττα από τη Γερμανία στο «Γουέμπλεϊ». Παρέμεινε στον πάγκο για μόλις 20 μήνες και 18 αγώνες, σημειώνοντας επτά νίκες, ποσοστό που παραμένει το χαμηλότερο μεταξύ όλων των ομοσπονδιακών τεχνικών της Αγγλίας.
Ακολούθησε η θητεία του στη Μάντσεστερ Σίτι, από την οποία αποχώρησε τον Μάρτιο του 2005, ανακοινώνοντας αρχικά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο. Ωστόσο, το 2008 επέστρεψε συγκινησιακά στη Νιούκαστλ, όπου παρέμεινε μόλις οκτώ μήνες, καθώς οι σχέσεις του με τη διοίκηση και τον ιδιοκτήτη Μάικ Ασλεϊ οδηγήθηκαν σε ρήξη. Το 2009 δικαστήριο επιδίκασε στον Κίγκαν αποζημίωση ύψους 2 εκατ. λιρών για καταχρηστική απόλυση.
Το 1982 τιμήθηκε με το παράσημο OBE (Officer of the Order of the British Empire) για την προσφορά του στο ποδόσφαιρο. Ωστόσο, οι παραδοσιακές και συχνά αμφιλεγόμενες απόψεις του προκαλούσαν κατά καιρούς αντιδράσεις.
Το 2023 βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής όταν αμφισβήτησε το κατά πόσο πρώην διεθνείς ποδοσφαιρίστριες της Αγγλίας θα έπρεπε να σχολιάζουν αγώνες της ανδρικής εθνικής ομάδας.
Μιλώντας σε δημόσια εκδήλωση στο Μπρίστολ, είχε δηλώσει: «Δεν μου αρέσει να ακούω γυναίκες να σχολιάζουν τους αγώνες της εθνικής ανδρών της Αγγλίας, γιατί δεν πιστεύω ότι έχουν την ίδια εμπειρία. Εχω πρόβλημα με αυτό».
Η τοποθέτησή του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και επικρίθηκε ως σεξιστική από πολλούς σχολιαστές και ανθρώπους του ποδοσφαίρου.
Πηγή: Guardian
