Μήπως είναι ώρα να μιλήσουμε ξεκάθαρα για τον πολιτισμό; Όχι για εκείνον των εγκαινίων και των βαρύγδουπων διακηρύξεων, αλλά για εκείνον που χρειάζεται πολιτική βούληση, υποδομές, και, κυρίως, έμπρακτη στήριξη των ανθρώπων που τον υπηρετούν. Διότι όταν ένας δημιουργός όπως ο Χαμπής Τσαγγάρης φτάνει στο σημείο να γράφει «αυτή η Κύπρος είναι για λύπηση και αυτή την Κύπρο δεν τη θέλω», κάτι οφείλει να μας προβληματίσει. Και πρωτίστως όσους διαχειρίζονται ή διατείνονται ότι διαχειρίζονται τον πολιτισμό. Δεν πρόκειται να μπω στις λεπτομέρειες της υπόθεσης της Σχολής και του Μουσείου Χαρακτικής στα Πλατανίστεια, ούτε να αποφανθώ για τα διαδικαστικά ζητήματα που προέκυψαν όλα αυτά τα χρόνια. Υπάρχουν αρμόδιοι να τα εξηγήσουν (και οφείλουν να το πράξουν).

