Τη δική τους εκδοχή απέναντι στα στοιχεία της δικογραφίας έδωσαν, σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο κατηγορούμενοι για την υπόθεση της Marfin κατά τις πολύωρες απολογίες τους ενώπιον ανακρίτριας και εισαγγελέα, πριν κριθούν προσωρινά κρατούμενοι. Η διαδικασία διήρκεσε συνολικά περισσότερο από οκτώ ώρες, ενώ οι απολογίες τους δεν ξεπέρασαν τις τέσσερις.

Κοινός παρονομαστής των ισχυρισμών τους ήταν ότι, δεκαέξι χρόνια μετά τα γεγονότα, είναι πρακτικά αδύνατο να υπερασπιστεί κανείς αποτελεσματικά τον εαυτό του, καθώς σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία έχουν χαθεί, αν και επιχείρησαν να ανακαλέσουν στη μνήμη τους πού βρίσκονταν την ημέρα και την ώρα του εμπρησμού.

Ερωτήσεις φέρονται να δέχτηκαν και για το φωτογραφικό υλικό που ανακτήθηκε από εξωτερικό σκληρό δίσκο, ο οποίος κατασχέθηκε το 2020 κατά τη διάρκεια έρευνας σε οικία στη Νέα Ιωνία για άλλη υπόθεση. Οι 42χρονοι φέρονται να αναγνώρισαν ότι απεικονίζονται στις φωτογραφίες από διακοπές του 2009 που περιλαμβάνονται στη δικογραφία.

Μάλιστα, ο ένας εξ αυτών ερωτήθηκε για το σακίδιο που εμφανίζεται στις φωτογραφίες και το οποίο, κατά τις αρχές, φέρει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. «Τι να σας πω; Αφού είναι δίπλα μου στις φωτογραφίες, μάλλον δικό μου θα είναι», φέρεται να απάντησε υπογραμμίζοντας ότι έπειτα από 16 χρόνια δεν είναι σε θέση να θυμάται λεπτομέρειες για ένα κοινό σακίδιο.

Αίτημα εύρεσης του αποστολέα

Σημαντικό μέρος των ερωτήσεων που δέχτηκαν οι δύο κατηγορούμενοι φέρεται να ήταν γύρω από ανώνυμο email που περιλαμβάνεται στη δικογραφία. Οι δύο κατηγορούμενοι, σύμφωνα με πληροφορίες, ερωτήθηκαν σχετικά με το αν γνώριζαν τα άλλα πρόσωπα που εμφανίζονται στο email ως μέλη της κοινής παρέας τους εκείνη την εποχή, απαντώντας ότι ορισμένα εξ αυτών τους είναι παντελώς άγνωστα.

Πάντως, οι συνήγοροι υπεράσπισης κατέθεσαν αίτημα προς την ανακρίτρια να διερευνηθεί επισήμως η προέλευση του email, προσκομίζοντας και έγγραφη απάντηση της εταιρείας στην οποία ανήκει ο συγκεκριμένος λογαριασμός, σύμφωνα με την οποία είναι διατεθειμένη να συνεργαστεί με τις αρμόδιες αρχές και να χορηγήσει τα στοιχεία του αποστολέα, εφόσον της ζητηθούν.

Το email

«Κύριε Εισαγγελέα

Σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου στείλω αυτή την επιστολή. 16 χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό που δεν με αφήνει να ηρεμήσω. Ειδικά τώρα που πλησιάζουμε πάλι στην επέτειο της τραγωδίας την 5η Μαΐου. Μιλάω για το κάψιμο της Marfin. Δεν σου στέλνω γιατί πιστεύω στη δικαιοσύνη σου. Σου στέλνω γιατί από τη μια δεν πιστεύω στη δικαιοσύνη στην άλλη ζωή και από την άλλη δεν αντέχω να βλέπω τους δολοφόνους ακόμη και σήμερα να συνεχίζουν την ζωούλα τους σαν να μην έγινε τίποτα. Είχα την ελπίδα ότι τόσα χρόνια κάποιος θα με έβγαζε από τη δύσκολη θέση και θα μίλαγε. Δυστυχώς δεν έγινε. Ας είμαι εγώ αυτός που θα τα πει πρώτος. Ολοι αυτοί που το έκαναν ήταν ένα παρεάκι εκείνο τον καιρό. Κάποιους τους ξέρετε ήδη. (σ.σ. Αναφέρει ονόματα). Αυτούς τους ήξεραν όλοι. Σύχναζαν στα Εξάρχεια (σ.σ. αναφέρει ένα κατάστημα εστίασης και μία κατάληψη η οποία εκείνη τη χρονική περίοδο δεν υπήρχε) Διακοπές κάθε καλοκαίρι παρέα. Αμυαλοι δεν μαζεύονταν με τίποτα, είχαν και φωτογραφίες και βίντεο από τη φάση του καψίματος και τα έκαναν λάβαρο. Κάποιοι χάθηκαν λίγο μετά το σκηνικό, κάποιοι συνέχισαν σαν να μην έγινε τίποτα. Αυτά είχα να σας πω. Δεν περιμένω τίποτα άλλο. Τουλάχιστον δεν κουβαλάω το ίδιο βάρος. Αυτό που φύλαγα μέσα μου το είπα. Για να δούμε αυτό το νέο FBI μπορεί να κάνει τίποτα ή μόνο ό,τι το συμφέρει και είναι εύκολο;».