Μέχρι χθες, δουλειά γραφείου σήμαινε: άνθρωπος, πληκτρολόγιο, οθόνη, υπολογιστής. Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, το πληκτρολόγιο ετοιμάζεται να βγει από την εξίσωση. Όσοι κυκλοφορούν τελευταία σε γραφεία εταιρειών λογισμικού αντιλαμβάνονται ένα ασυνήθιστο και αδιάκοπο μουρμουρητό στην ατμόσφαιρα. Υπάρχει η αίσθηση ότι οι υπάλληλοι βρίσκονται σε μια διαρκή συνομιλία με συναδέλφους τους, ονλάιν ή τηλεφωνικά, αλλά δεν ισχύει τίποτε από τα δύο. Τα calls κάποτε τελειώνουν, το μουρμουρητό όμως δεν σταματά ποτέ.

Εδώ και μερικούς μήνες, σε πολλές εταιρείες που έχουν εντάξει την ΑΙ στην καθημερινή δουλειά τους, ο ήχος από τα πληκτρολόγια έχει αρχίσει να μειώνεται. Όσο βελτιώνεται η τεχνολογία μετατροπής λόγου σε κείμενο, τόσο περισσότεροι εργαζόμενοι υπαγορεύουν τις εντολές τους προφορικά. Η αλλαγή αυτή στη διεπαφή οφείλεται στην πρόοδο των λογισμικών ΑΙ, τα οποία επιτρέπουν στον χρήστη να συνομιλεί προφορικά, ενώ το σύστημα μορφοποιεί το κείμενο, συμπληρώνει κενά και διορθώνει λάθη.

Τα λογισμικά αυτά έχουν προοδεύσει τόσο, που μπορούν να αντιλαμβάνονται ακόμα και τον ψίθυρο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Wispr Flow, το οποίο κερδίζει συνεχώς έδαφος στην τεχνολογική κοινότητα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της νεοφυούς επιχείρησης με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, «μετά από έξι μήνες χρήσης, ο μέσος χρήστης συντάσσει το 72% των κειμένων του με το Flow».

Η αλλαγή αυτή ίσως σηματοδοτεί κάτι βαθύτερο: από την πιο αργή και στοχαστική πληκτρολόγηση πηγαίνουμε στη σβέλτη, πιο αυθόρμητη και παρορμητική προφορική επικοινωνία. Όταν μιλάς στον υπολογιστή σου, μέρος της επεξεργασίας της γλώσσας μεταφέρεται σταδιακά στο ίδιο το μοντέλο. Την ίδια ώρα, τα γραφεία αποκτούν και πάλι φωνή, μεταφέροντάς μας σε εποχές που οι άνθρωποι υπαγόρευαν κείμενα σε γραμματείς ή βοηθούς.

Βεβαίως, όπως συμβαίνει με όλα τα λογισμικά, έτσι και αυτά κάνουν λάθη. Ένας δημοσιογράφος παραλίγο να χάσει τη δουλειά του όταν η εφαρμογή υπαγόρευσης παρερμήνευσε μια πρότασή του. Για πολλούς ανθρώπους, όμως, με προβλήματα όρασης ή άλλες αναπηρίες η τεχνολογία αυτή μπορεί να αποδειχθεί πραγματικά σωτήρια. Σύντομα, ίσως το πληκτρολόγιο να πάψει να θεωρείται αυτονόητο. Όπως κάποιοι σήμερα έχουν ξεχάσει να γράφουν με το χέρι, έτσι μια μέρα μπορεί να καταστεί περιττό ακόμα και το τυφλό σύστημα. Έως τη μέρα που θα δίνουμε εντολές μέσα από εμφυτεύματα στους εγκεφάλους μας, οι φωνές μας πιθανότατα θα αποτελούν τη βασική αλληλεπίδραση (διεπαφή) μας με τους υπολογιστές. Όταν, βέβαια, έρθει εκείνη η στιγμή, ίσως αρχίσουν να εξαφανίζονται ακόμα και οι ίδιες οι οθόνες.