Με ιστορία που ξεκινά από το 1862 και ένα όνομα άρρηκτα συνδεδεμένο με την Ελβετία, η UBS σκέφτεται τώρα το αδιανόητο: Να εγκαταλείψει την πατρίδα της.

Η τελευταία πραγματικά διεθνής ελβετική τράπεζα και ένας γίγαντας που κινεί μεγάλο μέρος της ελβετικής οικονομίας, καταρτίζει τώρα σχέδια για το πώς θα απαντήσει σε τυχόν αυστηροποίηση των κεφαλαιακών απαιτήσεων στη χώρα. Οι Ελβετοί βουλευτές εξετάζουν αλλαγές στην τραπεζική νομοθεσία και ειδικά σε ό,τι αφορά τις λεγόμενες «too-big-to-fail» τράπεζες (δηλαδή εκείνες που είναι υπερβολικά μεγάλες για να αφεθούν να χρεοκοπήσουν), ως απάντηση στην διάσωση της Credit Suisse από την UBS πριν από τρία χρόνια.

Ανάμεσα στις λύσεις που βρίσκονται υπό συζήτηση μέσα στην UBS είναι, σύμφωνα με πηγές τις οποίες επικαλείται η Wall Street Journal, η εξαγορά ενός αμερικανικού χρηματοοικονομικού οργανισμού και η μεταφορά της έδρας του ομίλου, η συγχώνευση με κάποια ανταγωνιστική ευρωπαϊκή τράπεζα ή ακόμα και η πώληση της UBS σε κάποιο αμερικανικό όμιλο, με δέλεαρ το ελκυστικό πελατολόγιό της.

Μια αποχώρηση της UBS από τη Ζυρίχη θα περιόριζε τον ελβετικό χαρακτήρα μιας τράπεζας που αποτελεί τη «σημαία» του χρηματοπιστωτικού τομέα της χώρας. Και ως γνωστόν, η πολιτισμική ταυτότητα της Ελβετίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το banking, αφού η χώρα προσφέρει ιστορικά ένα καταφύγιο για τον πλούτο της παγκόσμιας ελίτ, όταν αυτή αναζητά ασφάλεια, διακριτικότητα και σταθερότητα.

Μπροστά στην πιθανή αποχώρηση της UBS, η Ελβετία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια υπαρξιακή κρίση, καθώς καλείται να αποφασίσει σε ποιο βαθμό επιθυμεί ο χρηματοπιστωτικός τομέας να καθορίζει την οικονομική της ταυτότητα. Οι αρχές θέλουν η UBS να διακρατά σημαντικά περισσότερα κεφάλαια λόγω των εκτεταμένων δραστηριοτήτων της στο εξωτερικό, με την τράπεζα να υπολογίζει το κόστος γύρω στα 16 δισ. δολάρια. Οι δημοσκοπήσεις στη χώρα δείχνουν ότι υπάρχει υποστήριξη για τις εν λόγω αυξήσεις.

Η υπουργός Οικονομικών Karin Keller-Sutter, η οποία ηγείται της προσπάθειας για την επιβολή υψηλότερων κεφαλαιακών απαιτήσεων, δηλώνει ότι το κόστος της αποχώρησής της θα ήταν μεγαλύτερο για την UBS από το κόστος της παραμονής της. Για αυτό και δεν πιστεύει ότι η τράπεζα θα αποχωρήσει.

«Η UBS θέλει να είναι μια παγκόσμια τράπεζα, ενώ στην Ελβετία θα ήθελαν να λειτουργεί σαν ένας τοπικός παίκτης για τις οικογενειακές επιχειρήσεις και να είναι η τοπική τράπεζα αποταμιεύσεων», εξηγεί μιλώντας στη WSJ ο Stefan Legge, καθηγητής του Πανεπιστημίου του St. Gallen. «Το θέμα είναι ποιος θα δειλιάσει πρώτος. Ποιος θα κάνει πίσω πρώτος;».

Η Ελβετία είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου, με βάση την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών της, κάτι που ενισχύεται από το γεγονός ότι μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες του πλανήτη έχουν την έδρα τους εκεί. Αυτοί οι παγκόσμιοι κολοσσοί, που γεννήθηκαν στην Ελβετία, δίνουν σε μια χώρα μόλις εννέα εκατομμυρίων κατοίκων, δυσανάλογη επιρροή σε σχέση με το μέγεθός της.

Η ιστορία της UBS ξεκινά το 1862, ενώ έγινε για λίγο η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα στον κόσμο βάσει ενεργητικού, έπειτα από τη συγχώνευση της Union Bank of Switzerland και της Swiss Bank Corporation το 1998, που της έδωσε σε μεγάλο βαθμό τη σημερινή της μορφή.

Οι Ελβετοί βουλευτές υποστηρίζουν ότι απαιτούνται αυστηρότερα μέτρα για την προστασία από μια τραπεζική κατάρρευση, η οποία θα μπορούσε να πυροδοτήσει και μια κρίση κρατικού χρέους. Η υφιστάμενη νομοθεσία ισχύει αφότου η UBS έλαβε πακέτο διάσωσης άνω των 50 δισ. δολαρίων, εξαιτίας της έκθεσής της σε «τοξικά» αμερικανικά στεγαστικά δάνεια το 2008. Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές δεν εφαρμόστηκαν πλήρως και αποδείχθηκαν ελάχιστα χρήσιμες όταν η Credit Suisse όδευε προς την κατάρρευσή της, το 2023.

Η ενοποίηση των δύο μεγάλων τραπεζών της Ελβετίας αναζωπύρωσε τους φόβους ότι η χώρα ενδέχεται να αντιμετωπίσει την ανάγκη για περαιτέρω πακέτα διάσωσης. Η UBS διαθέτει σήμερα ενεργητικό ύψους 1,7 τρισ. δολαρίων, που αντιστοιχεί στο 150% του ελβετικού ΑΕΠ, την ώρα που το ενεργητικό της μεγαλύτερης αμερικανικής τράπεζας αντιστοιχεί στο 15% του ΑΕΠ των ΗΠΑ.

Όσο η UBS και η κυβέρνηση βρίσκονταν σε δημόσια αντιπαράθεση σχετικά με τη νομοθεσία κατά τους τελευταίους μήνες, η UBS δέχθηκε προσεγγίσεις από δυνητικούς εταίρους στις ΗΠΑ για πιθανές συμφωνίες, αναφέρει η WSJ.

Τα σενάρια για εξαγορά της UBS, πάντως, δεν αποτελούν κάτι νέο. Κατά καιρούς, αναλυτές έχουν αναφέρει τη Morgan Stanley και αμερικανικές περιφερειακές τράπεζες ως πιθανούς μνηστήρες, ενώ το 2019 η Wall Street Journal είχε γράψει ότι η UBS είχε εξετάσει μια συμφωνία με την Deutsche Bank.

Η τράπεζα έχει κεφαλαιοποίηση περίπου 155 δισ. δολαρίων, χαμηλότερη από εκείνη των αμερικανικών ανταγωνιστών της, της Morgan Stanley (280 δισ. δολάρια) και της Goldman Sachs (περίπου 260 δισ. δολάρια).

Η UBS, που παρουσιάζεται ως η τράπεζα των δισεκατομμυριούχων, εξυπηρετεί εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανούς εκατομμυριούχους, είναι ο μεγαλύτερος διαχειριστής πλούτου στην Ασία και αποτελεί σημαντική δύναμη στη Μέση Ανατολή καθώς και σε άλλες αναπτυσσόμενες αγορές πλούτου.