Γράφει ο Βύρωνας Κριτζάς

Υποτίθεται πως ο Αύγουστος είναι φτωχός σε νέες μουσικές κυκλοφορίες, γιατί όλοι λείπουν και κανείς δεν ακούει. Η φετινή χρονιά, όμως, αποτελεί εξαίρεση. Ειδικά στην ποπ οι μηχανές δουλεύουν κανονικά.

Έχουμε και λέμε: Το A*Pop της Tyla είναι μια τίμια mainstream χορευτική πρόταση για beach bars και κινητά. Η 24χρονη σταρ πηγαίνει ένα βήμα πιο μπροστά το ampiano, το δημοφιλές νοτιοαφρικανικό είδος που η ίδια καθιέρωσε πίσω στο 2023, με την τεράστια επιτυχία του Water.

Στο mainstream έχουμε επίσης νέα Aριάνα Γκράντε. Το Petal είναι το «πειραματικό» άλμπουμ της, πιο σκοτεινό σε σχέση με προηγούμενες δουλειές, όχι πάντως ικανό να ανεβάσει τον πήχη.

Βγάζοντας τα εισαγωγικά από τη λέξη «πειραματικό», συναντάμε τη L’Rain από το Μπρούκλιν, συνθέτρια και πολυοργανίστρια. Το άλμπουμ της Fata Morgana περιλαμβάνει ιδιοσυγκρασιακά κομμάτια εξάρσεων και ελευθερίας. Ακούστε δυνατά το Soulless cycle με ακουστικά. Δεν θα ξέρετε τι σας βρήκε!

Kάπου ανάμεσα στα δύο αυτά πεδία, δηλαδή την ακραία έκφραση και το εμπορικό τραγούδι, κινείται η Φίμπι Μπρίτζερς. Έξι χρόνια μετά το προηγούμενο άλμπουμ της, το Lost weekend περνάει κάπως απαρατήρητο. Ο κόσμος δεν έχει πια τόσο χρόνο για indie ποπ. Ιδίως όταν βρίσκεται σε ξαπλώστρες.

Από την άλλη, η αιθέρια chamber ποπ της Τζούλια Χόλτερ ξεχωρίζει ξανά στο άλμπουμ Materia. Θαυμάστε την επιτάχυνση στον ρυθμό του Μy lost one ή την ξαφνική αλλαγή στη μέση του Fantasy.

Τέλος, για όσους τον πεθύμησαν, ο Σαμ Σμιθ επανέρχεται με το άλμπουμ Hazel eyes. Το πρώτο σινγκλ κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του ’25. Με άλλα λόγια, πρόκειται περισσότερο για συλλογή τραγουδιών, τα οποία στοχεύουν κυρίως στο να μας θυμίσουν πόσο καλός τραγουδιστής είναι.