Έφτασε η ώρα των πράξεων… Τα βιντεάκια, οι βαρύγδουπες δηλώσεις, οι επιφανειακές συζητήσεις χωρίς ουσία, της προεκλογικής περιόδου, η οποία για να είμαστε ειλικρινείς κούρασε και σε πολλές περιπτώσεις δεν είχε και ιδιαίτερη ουσία, είναι ώρα να μείνουν στην άκρη. Η ευθύνη που βαραίνει τις παλιές καραβάνες αλλά και τους νεοεκλεγέντες είναι τεράστια και κάποιοι έστω και την ύστατη στιγμή, οφείλουν να το κατανοήσουν και να ριχθούν στη δουλειά.

Από τους 56 βουλευτές οι 29 έχουν ήδη εμπειρία από τα έδρανα της Βουλής και ως εκ τούτου, θεωρητικά, γνωρίζουν την κοινοβουλευτική λειτουργία και τις διαδικασίες του Σώματος. Οι υπόλοιποι 27, οι οποίοι, αποτελούν νέο αίμα, θα πρέπει να ριχθούν στο διάβασμα για να γίνουν γνώστες της Κοινοβουλευτικής Λειτουργίας, ώστε να μπορέσουν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του θεσμού. Πράγμα που δεν είναι καθόλου απλό. Οι νέοι βουλευτές δεν πρέπει να υποδεχθούν τα νέα τους καθήκοντα ελαφρά τη καρδία αλλά αντιθέτως να σεβαστούν την ψήφο του λαού και να ανταποκριθούν στις προσδοκίες του. Οι προτάσεις νόμου, οι οποίες ετοιμάζονται και ψηφίζονται από το προσωπικό και τους βουλευτές, σε ορισμένες περιπτώσεις μοιάζουν με λαβύρινθο από τον οποίο είναι δύσκολο να βγουν ακόμα και οι έμπειροι βουλευτές. Νομοθεσίες οι οποίες επηρεάζουν τη λειτουργία της χώρας αλλά και την καθημερινότητα των πολιτών, δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με προχειρότητα, αμάθεια ή ημιμάθεια.

Βασικό ρόλο για το πώς θα μπει σε τροχιά λειτουργίας η νέα Βουλή διαδραματίζουν βέβαια τόσο οι συμμαχίες όσο και οι ξιφομαχίες των κομμάτων. Οι διεργασίες για το ποιος θα καθίσει στη δεύτερη τη τάξει θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχουν ήδη ξεκινήσει με τον ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ όπως φαίνεται να δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ακόμα και αν οι βουλευτές δεν το παραδέχονται, οι κινήσεις των κομμάτων που βρίσκονται σήμερα στη Βουλή, καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό, έχοντας στο μυαλό τους και το 2028.

Μέσα σε αυτό το νέο πολιτικό σκηνικό, το οποίο διαμορφώνεται, η απουσία της ΕΔΕΚ και των Οικολόγων από τη Βουλή και η είσοδος του Άλμα και της Άμεσης Δημοκρατίας δημιουργεί νέες δυναμικές και νέα δεδομένα ως προς την πρόθεση κάποιων κομμάτων για δημιουργία κλίματος συνεργασίας. Στο προσκήνιο μετά την εκλογή των δύο νέο κομμάτων έρχεται ο Κανονισμός 37 για τα κόμματα που θεωρούνται κοινοβουλευτικά, άρα δικαιούνται να έχουν θέση στις Προεδρίες Επιτροπών. Τα τέσσερα κόμματα που πληρούν τις προδιαγραφές (ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΕΛΑΜ, ΔΗΚΟ) μπλοκάρουν το κόμμα του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και του Φειδία Παναγιώτου από τις Προεδρίες, βάζοντας τέλος στις εξαιρέσεις του παρελθόντος, οι οποίες γίνονταν για ΕΔΕΚ και Οικολόγους. Η στάση αυτή αποτελεί ίσως ένα δείγμα γραφής για τη νέα πολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται στη Βουλή.