Παναγιώτης Διογένους
Ο παππούς μου φορούσε πάντα καλά ρούχα. Ανήκε σε μια κατηγορία ανδρών που θεωρούσαν τη θερινή ραστώνη ανεπαρκή δικαιολογία για στιλιστική βαρεμάρα. Τι και αν έψηνε σουβλάκια στα μέσα του Ιούνη, Κυριακή μεσημέρι, με τον ήλιο να χτυπά κατακέφαλα; Το κοστούμι ήταν παρόν.
