Η μοναξιά πολλών ενηλίκων στις σύγχρονες πόλεις έχει οδηγήσει κάποιους στην αναζήτηση γνωριμιών μέσα από πλατφόρμες, προκειμένου να δημιουργήσουν νέες σχέσεις.

Το πρώτο μέρος στο οποίο στρέφονταν οι νέοι στην ηλικία των 20 και 30 ετών στην προσπάθειά τους να κάνουν φίλους ήταν οι ομάδες στο Facebook. Στην πορεία όμως οι ομάδες αυτές έχουν καταλήξει να γίνουν απλώς πίνακες ανακοινώσεων για άτομα που, για παράδειγμα, έχουν χάσει το σκυλί τους ή θέλουν να πουλήσουν το κρεβάτι τους.

Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει ένα νέο κύμα από ομάδες που ουσιαστικά λειτουργούν ως κοινωνικοί σύλλογοι επί πληρωμή. 

Ο μηχανισμός είναι αρκετά απλός: Πλατφόρμες όπως το PLY (που σημαίνει «People Like You») και το Agora ταιριάζουν τους ανθρώπους χρησιμοποιώντας πληροφορίες όπως τα ενδιαφέροντά τους, τις συνήθειες του τρόπου ζωής τους και το επάγγελμά τους. Στη συνέχεια, συνήθως, ένας αλγόριθμος αποφασίζει σε ποιες εκδηλώσεις πρέπει να παρευρεθεί ένας χρήστης, σε αντίθεση με τις δωρεάν εναλλακτικές λύσεις όπως η πλατφόρμα Meetup, που αφήνουν την επιλογή στα μέλη τους.

Το ιδανικό αποτέλεσμα για τους συμμετέχοντες είναι να παρευρεθούν, να δημιουργήσουν νέες γνωριμίες και να φύγουν με σχέδια για επόμενη συνάντηση.

Στη Βρετανία οι «λέσχες» αυτές λειτουργούν με συνδρομές που κυμαίνονται συνήθως από δωρεάν έως 20 λίρες το μήνα (περίπου 23,32 ευρώ). Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι για τι ακριβώς πληρώνετε και αν αξίζει τον κόπο;

Το παράδειγμα των PLY και Agora

Στο PLY, οι συνδρομές ξεκινούν συνήθως από 19,99 λίρες το μήνα, παρέχοντας στα μέλη πρόσβαση σε αποκλειστικές εκδηλώσεις και εκπτώσεις σε άλλες επιχειρήσεις, ενώ μειώνονται σε περίπου 9,99 λίρες τον μήνα για μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις.

«Όταν κάνεις πράγματα δωρεάν, οι άνθρωποι συχνά δεν εμφανίζονται», λέει η Karen Harris, ιδρύτρια του PLY, αναφερόμενη στο μοντέλο συνδρομής του. «Οι άνθρωποι χρειάζονται κάποιον που είναι αφοσιωμένος, που επιδιώκει να διατηρήσει φιλίες και το παίρνει στα σοβαρά», τονίζει.

Σύμφωνα με την Harris, η πλειοψηφία των πελατών του PLY επιλέγει μακροπρόθεσμες συνδρομές, κάτι που αντανακλά τόσο το χαμηλότερο κόστος όσο και το χρόνο που χρειάζεται για να χτιστεί μια φιλία. Κατά μέσο όρο, λέει, χρειάζονται τρεις εκδηλώσεις για να βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο.

Άλλοι σύλλογοι προσφέρουν ένα συνδυασμό επιλογών πληρωμής ανά εκδήλωση και συνδρομής. Αυτό είναι το μοντέλο του Agora, καθώς καθιστά τα πράγματα πιο προσιτά, υποστηρίζει ο ιδρυτής του, Sahil Shirazee. Στα δύο χρόνια από την έναρξή του, ο σύλλογος έχει διοργανώσει περισσότερες από 300 εκδηλώσεις και ισχυρίζεται ότι έχει βοηθήσει στη δημιουργία εκατοντάδων φιλικών σχέσεων. 

Αν οι συμμετέχοντες δεν ταιριάξουν με κανέναν εντός ενός μήνα από την εγγραφή τους, ορισμένες από τις πλατφόρμες προσφέρουν εγγύηση επιστροφής χρημάτων.

Θα γίνει ο κανόνας;

Όταν όλοι πληρώνουν για τον ίδιο σκοπό, δεν έχουν τον φόβο της γνωριμίας με αγνώστους. Ωστόσο, δεν είναι όλοι πεπεισμένοι ότι το να πληρώνεις για φιλίες είναι κάτι που αξίζει να γιορτάζεται.

Υπάρχουν φωνές όπως του Shirazee που υποστηρίζουν ότι η οργάνωση αυτών των κοινοτήτων απαιτεί χρόνο, εργασία και χρήματα, κάτι που απορρίπτει η Harris που αναφέρει ότι στις εκδηλώσεις του PLY, «η αλληλεπίδραση είναι μεταξύ ομοτίμων, χωρίς έναν συντονιστή να σε ωθεί προς τα εμπρός». 

Το αν η πληρωμένη κοινωνικοποίηση θα γίνει ο κανόνας είναι, προς το παρόν, ένα ανοιχτό ερώτημα. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί το θεμέλιο του επιχειρηματικού τους μοντέλου, οι διοργανωτές δηλώνουν ότι ελπίζουν να μην γίνει. «Μακροπρόθεσμα, δεν θέλω να υπάρχει η Agora», λέει ο Shirazee, επειδή «η γνωριμία με άλλους ανθρώπους είναι τόσο φυσική» που δεν θα έπρεπε να βασίζεται σε έναν αλγόριθμο. 

moneyreview.gr με πληροφορίες από Guardian