Kathimerini.gr
Νοέμβριος 2006. Πριν από ακριβώς 20 χρόνια. Ο Ρεπουμπλικανός Τζoρτζ Μπους ο νεότερος βρίσκεται στο μέσον της δεύτερης προεδρικής θητείας του. Ο πολυετής πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράκ συνεχίζεται, σωρεύοντας κόστη και απώλειες. Οι τιμές των καυσίμων εντός των ΗΠΑ έχουν ανέβει. Οι πληγές που άνοιξε ο τυφώνας «Κατρίνα» ακόμη δεν έχουν κλείσει και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πηγαίνει στην κάλπη κλονισμένο από εσωτερικά σκάνδαλα που οδήγησαν σε παραιτήσεις. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι Δημοκρατικοί «σαρώνουν» στις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, παίρνοντας τον έλεγχο όχι μόνο της Βουλής αλλά και της Γερουσίας. Για πρώτη φορά μετά το 1954, οι Ρεπουμπλικανοί χάνουν και τα δύο σώματα σε ενδιάμεση αναμέτρηση που διεξάγεται επί προεδρίας Ρεπουμπλικανού. Η Νάνσι Πελόζι γίνεται η πρώτη στα αμερικανικά χρονικά γυναίκα πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων…
Αδιέξοδα
Νοέμβριος 2026. Είκοσι χρόνια μετά. Ο Ρεπουμπλικανός Ντόναλντ Τραμπ είναι πια στα μισά της δεύτερης προεδρικής θητείας του. Ο πολύμηνος πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν παραμένει «ανοιχτός» εν μέσω αδιεξόδων, παράλληλα με τον πολυετή πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία που συνεχίζεται. Οι τιμές των καυσίμων εντός των ΗΠΑ έχουν χτυπήσει «κόκκινο», ενώ οσμές σκανδάλων –βεβαιωμένων ή καταγγελλομένων– συνδαυλίζουν την ένταση. Τι θα κομίσουν οι ενδιάμεσες εκλογές αυτήν τη φορά; Θα καταφέρουν οι Δημοκρατικοί να επαναλάβουν τις επιτυχίες του 2006;
Στις 4 Νοεμβρίου, την αμέσως επομένη των εκλογών, το τοπίο θα έχει σε μεγάλο βαθμό ξεκαθαρίσει. Η Νάνσι Πελόζι πάντως συνταξιοδοτείται· αυτό το γνωρίζουμε ήδη.
«Είναι σαν το 2006. Οι ομοιότητες είναι συγκλονιστικές», δηλώνει στους ΝΥΤ ο Ραμ Εμάνιουελ, πολύπειρος πολιτικός των Δημοκρατικών και προσωπάρχης του Λευκού Οίκου επί Ομπάμα, αναφερόμενος στις ενδιάμεσες εκλογές της ερχόμενης Τρίτης. «Είναι εντυπωσιακό. Οι αναλογίες είναι εκπληκτικές», συμφωνεί ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Τσακ Σούμερ.
Ο Καρλ Χαλς, επικεφαλής ανταποκριτής των New York Times στην Ουάσιγκτον, διατηρεί, ωστόσο, επιφυλάξεις. «Οι παραλληλισμοί δεν είναι απόλυτοι. Η πολιτική και οι προεκλογικές εκστρατείες άλλαξαν ριζικά την τελευταία 20ετία», αναφέρει σε ανάλυσή του.
«Πριν από είκοσι χρόνια, είχαμε έναν αντιδημοφιλή πρόεδρο (σ.σ. Μπους) που διεξήγε έναν αντιδημοφιλή πόλεμο (σ.σ. στο Ιράκ), ενώ Ρεπουμπλικανοί βουλευτές και γερουσιαστές βρίσκονταν αντιμέτωποι με σκάνδαλα. Χάρη στον πόλεμο (σ.σ. του Τραμπ) στο Ιράν και στις επιπτώσεις του (σ.σ. στις τιμές εντός των ΗΠΑ), υπάρχει πιθανότητα οι επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές να μοιάσουν με εκείνες του 2006», σημειώνει ο –πολιτικά συντηρητικός– δημοσιογράφος και αναλυτής Τζέιμς Αντλ σε άρθρο του στον ιστοχώρο Responsible Statecraft.
Σύμφωνα με τον Αντλ, «το κοινό στις ΗΠΑ έχει σήμερα λιγότερη υπομονή για τον τρέχοντα πόλεμο (στο Ιράν) απ’ ό,τι είχε το 2006». «Το οικονομικό κόστος του πολέμου στο Ιράν είναι αδιαμφισβήτητο, ακόμη και για τους εναπομείναντες υποστηρικτές του προέδρου Τραμπ. Επιβαρύνει ένα εκλογικό σώμα που είναι εξοργισμένο με το υψηλό κόστος ζωής εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια», αναφέρει.
Οι Αμερικανοί θεωρούν στην πλειονότητά τους –ποσοστό που ξεπερνά το 80% ή ακόμη και το 85%– ότι ο πόλεμος στο Ιράν ανέβασε το κόστος ζωής στις ΗΠΑ, σύμφωνα με πρόσφατες σφυγμομετρήσεις (IGA/Eurasia Group, Chicago Council on Global Affairs). Πάνω από το 80% αυτών θεωρεί ότι ανάλογη επίδραση είχαν και οι δασμοί του Τραμπ (Chicago Council on Global Affairs).
Βέβαιες απώλειες
Ούτως ή άλλως, το πιο πιθανό ήταν οι Ρεπουμπλικανοί να υποστούν απώλειες στις εκλογές του Νοεμβρίου. Παραδοσιακά, από το 1938, το κόμμα του εκάστοτε προέδρου βλέπει τις έδρες του να μειώνονται στις ενδιάμεσες κάλπες.
Εν έτει 2026 πια, σύμφωνα με το μοντέλο εκλογικών εκτιμήσεων του Economist, οι Δημοκρατικοί έχουν 94% πιθανότητες να πάρουν τη Βουλή και 53% πιθανότητες να πάρουν τη Γερουσία. Για να πλειοψηφήσουν στη Βουλή, θα πρέπει να αποσπάσουν τρεις έδρες που σήμερα ελέγχονται από τους Ρεπουμπλικανούς και προφανώς να μη χάσουν καμία από τις δικές τους. Για να επικρατήσουν στη Γερουσία, θα πρέπει να αποσπάσουν τέσσερις. «Ενα “μπλε κύμα” (σ.σ. κύμα ανόδου της εκλογικής ισχύος των Δημοκρατικών) φαντάζει σχεδόν αναπόφευκτο. Το ερώτημα είναι αν θα είναι αρκετά μεγάλο», σχολιάζει ο Νέιτ Κον μέσα από τις σελίδες των New York Times.
Υπάρχει, όμως, κι ένα άλλο ζήτημα. «Ισως το σημαντικότερο ερώτημα είναι το τι θα κάνει ο Τραμπ μετά τις ενδιάμεσες εκλογές», σημειώνει ο δρ Αντριου Πέιν σε ανάλυσή του για τη δεξαμενή σκέψης Chatham House. Ο Μπους, πάντως, έπειτα από τις ήττες των Ρεπουμπλικανών στις εκλογές του 2006, είχε ανεβάσει την ένταση στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα (WSJ), ο Τραμπ ετοιμάζει να κάνει το ίδιο.
