Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς την Ευρώπη από το Ααχεν της Γερμανίας σήμερα. «Για πρώτη φορά στα χρονικά είμαστε πραγματικά μόνοι», δήλωσε ο Ντράγκι κατά την παραλαβή του Διεθνούς Βραβείου Καρλομάγνου, το οποίο απονέμεται σε προσωπικότητες για τη συμβολή τους στην ευρωπαϊκή ενότητα.

Ο Ντράγκι τόνισε ότι η Ευρώπη πρέπει να ανασυνταχθεί απέναντι σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει «πιο επιθετικές και απρόβλεπτες» και «ενδέχεται να μην εγγυώνται πλέον την ασφάλεια» στην Ευρώπη.

Η προειδοποίησή του έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με ασθενική ανάπτυξη και με ένα ολοένα διευρυνόμενο χάσμα παραγωγικότητας σε σχέση με τις ΗΠΑ. Οι πιέσεις αυτές έχουν ενταθεί μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία, με την Ουάσιγκτον να υιοθετεί πιο συγκρουσιακή στάση σε ζητήματα εμπορίου και ασφάλειας.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας επέστρεψε στο προσκήνιο της ευρωπαϊκής πολιτικής μετά την παρουσίαση, το 2024, ενός σχεδίου για την αντιστροφή της οικονομικής παρακμής της Ε.Ε. Tο ετήσιο κόστος αυτού του σχεδίου έχει πλέον αυξηθεί στα 1,2 τρισ. ευρώ προκειμένου να υλοποιηθούν οι προτάσεις του.

«Κάθε στρατηγική εξάρτηση πρέπει πλέον να επανεξεταστεί», δήλωσε ενώπιον του κοινού, στο οποίο βρίσκονταν μεταξύ άλλων ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, η διάδοχός του στην ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ και ο Ελληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Προειδοποίησε μάλιστα ότι «αν η ανοιχτή στάση παραμένει η μοναδική απάντηση, τότε αυτή θα οδηγήσει σε έλλειψη απόφασης».

Ο Ντράγκι ξεχώρισε την τεχνητή νοημοσύνη και την άμυνα ως δύο κρίσιμους τομείς στους οποίους η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει άμεσα τις επενδύσεις της, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι οι ενεργειακές υποδομές είναι καθοριστικής σημασίας τόσο για την ανταγωνιστικότητα όσο και για την ασφάλεια της ηπείρου.

Παράλληλα, επέκρινε την αργή πρόοδο της Ευρώπης, σημειώνοντας ότι οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων στην Ε.Ε. συχνά «αποδυναμώνουν και καθυστερούν» τη δράση, με αποτέλεσμα να μην καλύπτονται οι πραγματικές ανάγκες.

«Η αδύναμη εφαρμογή διαβρώνει τη νομιμοποίηση και η αδύναμη νομιμοποίηση καθιστά ακόμη δυσκολότερη την εφαρμογή. Πρέπει να σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο», κατέληξε.