Την ετοιμότητα της Τεχεράνης για έναν πόλεμο διαρκείας υπογράμμισε ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος, καθιστώντας σαφές ότι η απάντηση της χώρας θα είναι ακόμη πιο σκληρή σε περίπτωση που οι αμερικανικές επιθέσεις σε ιρανικό έδαφος και κρίσιμες υποδομές συνεχιστούν.
Το Ιράν δεν σκοπεύει να υποχωρήσει μπροστά στον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό και τις επιθέσεις στα τάνκερ της, ξεκαθάρισε η ίδια πηγή. Παρότι η οικονομική ασφυξία βαθαίνει, η ιρανική ηγεσία θεωρεί τη σύγκρουση με τις ΗΠΑ υπαρξιακή απειλή, κάτι που -κατά τον αξιωματούχο- δεν αφήνει περιθώρια αναδίπλωσης. Πρόσθεσε μάλιστα ότι από τον Απρίλιο, όταν έκλεισε ο πιο βίαιος κύκλος των μαχών, οι ένοπλες δυνάμεις ανασυντάσσονται διαρκώς και διαθέτουν πλέον επαρκές πυραυλικό οπλοστάσιο για έναν πόλεμο μακράς διάρκειας.
Οι δηλώσεις αυτές αποτυπώνουν το απόλυτο αδιέξοδο στο μέτωπο, καθώς οι εχθροπραξίες μπαίνουν αισίως στον έβδομο μήνα χωρίς καμία προοπτική εκτόνωσης. Τη νύχτα, η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε ότι πολεμικό της πλοίο απέφυγε ιρανικό πλήγμα και απάντησε βυθίζοντας πέντε δεξαμενόπλοια της Τεχεράνης. Το Ιράν ανταπέδωσε άμεσα εκτοξεύοντας περίπου 20 πυραύλους σε αεροπορική βάση στην Ιορδανία όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις, εντείνοντας ταυτόχρονα τις επιθέσεις τόσο σε πολεμικά όσο και σε εμπορικά σκάφη στην περιοχή.
Αυτό το διαρκές μπρα ντε φερ πυροδότησε νέο ράλι στην ενέργεια: το Brent ξεπέρασε τα 100 δολάρια το βαρέλι την Τετάρτη. Την ίδια στιγμή, οι τιμές του ντίζελ στις ΗΠΑ εκτινάχθηκαν σε ιστορικά υψηλά, εντείνοντας την πίεση στον Ντόναλντ Τραμπ να τερματίσει έναν πόλεμο που κοστίζει πολιτικά ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.
Στην Τεχεράνη, πολλά κορυφαία στελέχη είναι πεπεισμένα ότι η κυβέρνηση Τραμπ «ακούει» μόνο στη σκληρή γλώσσα της κλιμάκωσης, σημειώνει η Ντίνα Εσφαντιάρι από το Bloomberg Economics. Οπως εξηγεί, οι Ιρανοί ποντάρουν στο ότι ο Λευκός Οίκος είναι πολύ πιο ευάλωτος σε εξωτερικές αναταράξεις όσο πλησιάζει η κάλπη. Ενδεικτική ήταν η αποστροφή του νέου επικεφαλής ασφαλείας, Μοχσέν Ρεζαΐ, ότι το δόγμα απέναντι στα αμερικανικά πλοία και τις βάσεις άλλαξε ριζικά προς το επιθετικότερο. Τον ίδιο τόνο υιοθέτησε και ο πρόεδρος του κοινοβουλίου, Μοχάμεντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, δηλώνοντας κοφτά πως η εποχή των «μετρημένων, αναλογικών απαντήσεων» έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Ο πόλεμος, που ξέσπασε στα τέλη Φεβρουαρίου με τις κοινές αμερικανοϊσραηλινές επιδρομές, έχει πλέον βαλτώσει σε μια ιδιότυπη ισορροπία τρόμου με επίκεντρο τα Στενά του Ορμούζ. Οι επίσημες διαπραγματεύσεις έχουν «παγώσει» εδώ και μήνες, ενώ δεν διαφαίνεται καμία διάθεση επιστροφής στο τραπέζι του διαλόγου.
Από τη δική της πλευρά, η Ουάσιγκτον, ανήσυχη για την ακρίβεια στα καύσιμα και με τα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων να μειώνονται, θέλει πάση θυσία να αποφύγει τις γενικευμένες μάχες του Μαρτίου και του Απριλίου. Προτιμά να στραγγαλίσει οικονομικά την Τεχεράνη μέσω του ναυτικού αποκλεισμού και της απειλής κυρώσεων σε όποιον συνεργάζεται μαζί της, ελπίζοντας να την αναγκάσει να ανοίξει τα Στενά και να συνθηκολογήσει.
Το Ιράν όμως δεν κάνει πίσω. Επιμένει ότι έχει τον πλήρη έλεγχο της ναυσιπλοΐας στον κρίσιμο αυτό θαλάσσιο δίαυλο και στοχοποιεί όποιο πλοίο διέρχεται χωρίς άδεια. Αυτή η τακτική παρασύρει αναπόφευκτα τις ΗΠΑ σε στρατιωτικά αντίποινα, τροφοδοτώντας έναν ανεξέλεγκτο φαύλο κύκλο.
Στο εσωτερικό του Ιράν, ο αποκλεισμός έχει διαλύσει την αγορά. Με τις εξαγωγές πετρελαίου σχεδόν μηδενικές και τις εισαγωγές βασικών αγαθών μπλοκαρισμένες, ο πληθωρισμός πλησιάζει το 90% και το ριάλ καταρρέει. Αυτές ακριβώς οι συνθήκες είχαν πυροδοτήσει τις αιματηρές διαδηλώσεις στα τέλη του περασμένου έτους, οι οποίες πνίγηκαν στο αίμα με χιλιάδες νεκρούς.
Ο Ιρανός αξιωματούχος δεν έκρυψε τη δεινή κατάσταση της οικονομίας, επανέλαβε όμως ότι η ηγεσία θεωρεί πως δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνεχίσει να πολεμά, «μέχρι να σιγουρευτεί ότι οι ΗΠΑ θα το σκεφτούν πολύ καλά προτού επιτεθούν ξανά».
Υπάρχουν βέβαια φωνές, όπως αυτή του προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν, που ζητούν διέξοδο μέσω διαπραγματεύσεων για να πάρει ανάσα ο κόσμος. Ακόμη όμως και η μετριοπαθής πτέρυγα θέτει ως απαράβατο όρο να αρθεί πρώτα ο αποκλεισμός και να επανέλθει σε ισχύ το Μνημόνιο Συνεννόησης, η εκεχειρία δηλαδή του Ιουνίου που κατέρρευσε εν τη γενέσει της.
Η πολιτική ελίτ της χώρας μοιάζει έτσι διχασμένη ανάμεσα στην επιθετική κλιμάκωση και τη γραμμή της παθητικής άμυνας, παρατηρεί η Εσφαντιάρι. Στην πράξη, ωστόσο, η Τεχεράνη οργανώνει πλέον ταχύτερα και πιο καίρια χτυπήματα. Αυτό δείχνει ότι έχει διαμορφώσει μια ολόκληρη βεντάλια αντιποίνων απέναντι στην αμερικανική πίεση, με αποκλειστικό στόχο να κάνει το τίμημα για τις ΗΠΑ όσο το δυνατόν πιο δυσβάσταχτο.
Πηγή: Bloomberg
