«Θυμάμαι ακόμη την πρώτη φορά που παρατήρησα τους γλουτούς μου. Ήμουν περίπου 20 χρονών και εκείνο το βράδυ είχα αποφασίσει να φορέσω ένα σχετικά πιο στενό παντελόνι. Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και είδα πόσο ωραίο έδειχνε το σώμα μου. Στην έξοδο που ακολούθησε, δύο γυναίκες μού έκαναν κομπλιμέντο για τους γλουτούς μου. Τότε κατάλαβα ότι μπορεί εγώ να μην έδινα τόση σημασία, οι άλλοι όμως το έκαναν και με το παραπάνω», αφηγείται ο Πάνος, 26 ετών, μοντέλο. «Ύστερα ακολούθησε το μόντελινγκ, με όλα τα πρότυπα που φέρνει επί του ανδρικού σώματος. Κάπως έτσι συνειδητοποίησα ότι αυτά αλλάζουν διαρκώς και εμείς πρέπει να τα ακολουθούμε, εντός και εκτός της βιομηχανίας». 

Μια γρήγορη ματιά στον κινηματογράφο και στα σόσιαλ μίντια αρκεί για να επιβεβαιώσετε τη συγκεκριμένη μεταστροφή. Το ογκώδες σώμα του Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, με τα υπερβολικά τονισμένα μπράτσα, αντικαθίσταται σήμερα από τους καλοσχηματισμένους μηρούς του Πολ Μέσκαλ. Οι κοιλιακοί δίνουν τη θέση τους στους γυμνασμένους γλουτούς και το κοινό –μάλλον– επικροτεί αυτή τη μετάβαση. Ίχνη της τάσης μπορούν να ανιχνευθούν παντού. Τον Μάιο, η Wall Street Journal κατέγραψε το αυξανόμενο ενδιαφέρον –κυρίως των ανδρών– για την προπόνηση των γλουτών, μέσα από δεδομένα μεγάλων αλυσίδων γυμναστηρίων στην Αμερική και αντίστοιχων πλατφορμών. Το hashtag #glutemaxxing (σε ελεύθερη απόδοση, η αύξηση του γλουτιαίου μυός) μετράει αυτή τη στιγμή δεκάδες εκατομμύρια προβολές, ενώ ο πρωτεργάτης του, Μπρετ Κοντρέρας (πιο γνωστός ως Glute Guy στον κόσμο του ίντερνετ), μετράει περισσότερα από 4,3 εκατομμύρια likes στο TikTok. Ο ίδιος ασχολείται εδώ και 20 χρόνια με την εκγύμναση των γλουτών, αλλά, όπως τονίζει, τα σόσιαλ μίντια ήταν εκείνα που άνοιξαν τον δρόμο για την ευρεία διάδοση της τάσης.

Η συζήτηση, όμως, ίσως να μην είχε ξεκινήσει αν το 2007 δεν είχε κάνει την πρεμιέρα του το ριάλιτι σόου Keeping up with the Kardashians. Πολλά μπορούμε να καταλογίσουμε στις πέντε αδερφές της σειράς και σε αυτά σίγουρα συμπεριλαμβάνεται η εμμονή μας με τα οπίσθια. Η Κιμ Καρντάσιαν κατάφερε να ενσαρκώσει ένα νέο πρότυπο για το γυναικείο σώμα, με την ωσάν κλεψύδρα σιλουέτα της να λειτουργεί ως καταλύτης αυτής της νέας εποχής. Σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία της Διεθνούς Εταιρείας Αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής, οι επεμβάσεις αύξησης και ανόρθωσης γλουτών μειώθηκαν αισθητά το 2024 σε σχέση με το 2023, παραμένοντας πάντως πολύ περισσότερες από ό,τι το 2020. Από τα αρχαιοελληνικά αγάλματα και τα κρινολίνα της Βικτωριανής περιόδου μέχρι τις Καρντάσιανς-Τζένερς και το TikTok, οι γλουτοί δεν έφυγαν ποτέ από το προσκήνιο. Οπότε, προς τι ο ντόρος σήμερα;

Η ανατομία της ματαιοδοξίας

Ο γλουτός αποτελείται από τρεις ξεχωριστούς μυς: τον μείζονα, τον μέσο και τον ελάσσονα γλουτιαίο – έστω κι αν συχνά τους αντιλαμβανόμαστε ως έναν ενιαίο μυ. Πρόκειται για την πιο ισχυρή μυϊκή ομάδα του ανθρώπινου σώματος, ενώ κατά πολλούς ερευνητές η εκγύμνασή της αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη μακροζωία και την καλύτερη στάση του σώματος. Σύμφωνα, μάλιστα, με ευρήματα που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βόρειας Αμερικής (RSNA) μερικούς μήνες νωρίτερα, το σχήμα του μείζονος γλουτιαίου μπορεί να λειτουργήσει και ως ένδειξη για τον διαβήτη τύπου 2. «Η έρευνά μας υποδηλώνει ότι οι αλλαγές στο σχήμα του μπορούν να αναγνωστούν ως πρώιμος δομικός δείκτης μεταβολικής παρακμής. Χαρακτηριστικά όπως η εστιακή αραίωση ή η εξόγκωση προς τα έξω –που συχνά σχετίζονται με την εναπόθεση λίπους– φαίνεται να αντανακλούν πρώιμες δομικές αλλοιώσεις στον μυ», δήλωσε στο Newsweek η Μαργιόλα Θανάζ, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Γουέστμινστερ, τονίζοντας ωστόσο ότι για να αποδειχθεί η προγνωστική αξία των ευρημάτων χρειάζεται περισσότερη έρευνα.

Η επιστήμη στρέφει και αυτή με τη σειρά της το βλέμμα της στους γλουτούς, όμως η ανατομία δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τη ματαιοδοξία. Τα οπίσθια συνδέθηκαν ευθύς εξ αρχής με τις ερωτογενείς μας ζώνες, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού. Η φυσική καμπυλότητά τους και η θέση τους στο σώμα ενισχύουν αυτή την αντίληψη. «Το πρόσωπο και το στήθος, όσο ερωτικά κι αν θεωρούνται, μπορούν να οδηγήσουν σε άβολες αλληλεπιδράσεις. Αντιθέτως, το να προβάλλεις ή αντίστοιχα να παρατηρείς τα οπίσθια ενός ανθρώπου δεν λογίζεται ως αμήχανο ή πρόστυχο», υπογραμμίζει ο Πάνος. Αντίστοιχη είναι και η θέση της Χέδερ Ράντκε, συγγραφέα του βιβλίου Butts: A Backstory. «Η τάση μας να εστιάζουμε στα οπίσθια οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι είναι το πιο σεξουαλικό μέρος του σώματος που μπορείς να δείξεις χωρίς να παραβιάζεις τους κανόνες. Οι γυναίκες, για παράδειγμα, δεν μπορούν να δείξουν το στήθος τους στο Instagram, αλλά μπορούν να τραβήξουν μια belfie [σ.σ. selfie που προβάλλει τους γλουτούς]».

Από το Instagram μέχρι τα εξώφυλλα περιοδικών και το twerking, η συζήτηση περί οπισθίων δεν έχει σταματήσει εδώ και δέκα χρόνια. Μόνο που σήμερα σε αυτήν συμμετέχουν και οι άνδρες. «Τα τελευταία 10 ή 15 χρόνια οι γυναίκες επιθυμούσαν μεγάλους γλουτούς ως ένδειξη υπερ-θηλυκότητας. Είναι σύνηθες οι γυναίκες να μιλούν ανοιχτά για το πώς αισθάνονται σχετικά με τη σιλουέτα τους, ενώ οι άνδρες νιώθουν ντροπή όταν αισθάνονται άσχημα για το σώμα τους ή όταν σκέφτονται το σώμα τους γενικά. Ίσως, λοιπόν, καθώς η ρευστότητα των φύλων έχει γίνει πιο αποδεκτή, θεωρείται λιγότερο προβληματικό για έναν άνδρα να επιθυμεί κάτι που προηγουμένως σχετιζόταν με τη θηλυκότητα: να φαίνεται ωραίος ο γλουτός του μέσα σε ένα τζιν παντελόνι», καταλήγει η Ράντκε στον Guardian. Τα γυναικεία σώματα γίνονται πιο ορατά και σε μεγάλο βαθμό περισσότερο αποδεκτά. Ο έμφυλος διαχωρισμός θολώνει και τα πρότυπα δείχνουν να μας αφορούν με έναν περισσότερο ενιαίο, πια, τρόπο.

Glute performance

«Στο γυμναστήριο όπου εργάζομαι τα τελευταία χρόνια, παρατηρήσαμε μια ιδιαίτερη ζήτηση για προγράμματα που στοχεύουν στους γλουτούς. Έτσι δημιουργήσαμε το πρόγραμμα “Glute performance”, με ασκήσεις που στοχεύουν στη μεγιστοποίηση της μυϊκής ανάπτυξης των γλουτών», λέει η γυμνάστρια Έλενα Πόθα. «Σίγουρα, για τις περισσότερες γυναίκες –οι οποίες αποτελούν και την πλειονότητα της ομάδας– οι λόγοι είναι αισθητικοί. Δεν ξέρουν την καλή λειτουργία που μπορεί να έχουν οι γλουτιαίοι στην αθλητική απόδοση. Το πιο σημαντικό είναι η σταδιακή επιβάρυνση, προκειμένου να αποφευχθούν οι τραυματισμοί και να αναπτυχθεί σωστά η μυϊκή μάζα. Σίγουρα παρατηρούμε την τάση του ego lifting, της πεποίθησης ότι μπορούν να σηκώσουν αυτόματα περισσότερο βάρος, όμως το σημαντικό είναι ότι πια υπάρχει καλύτερη κατανόηση πάνω στη σωστή άσκηση και γι’ αυτό πολλοί, ενώ ξεκινούν με στόχευση στους γλουτούς, σύντομα στρέφονται στη συνολική ενδυνάμωση», συμπληρώνει. Είναι μια παρατήρηση που βρίσκει σύμφωνους τους περισσότερους ειδικούς του fitness. 

Η Μαρίνα, 40 ετών, που συμμετέχει στο συγκεκριμένο πρόγραμμα, λέει: «Κάποια στιγμή είδα πως υπήρχε στο γυμναστήριό μου η συγκεκριμένη δυνατότητα και είπα να εγγραφώ. Πάντα μου άρεσαν τα γυμνασμένα οπίσθια και αναρωτιόμουν κατά πόσο το συγκεκριμένο σετ ασκήσεων είχε αισθητά αποτελέσματα. Η αλήθεια είναι πως, ενώ ξεκίνησα κάπως ναρκισσιστικά, συνειδητοποίησα πως γυμνάζοντας για 40 λεπτά τους γλουτούς σου παράλληλα δοκιμάζεις και τα όρια του σώματός σου. Εν τέλει, με κέρδισε το πόσο δυνατή ένιωθα μέσα από αυτή τη διαδικασία. Δεν με ενδιέφερε ποτέ το στιλ της Καρντάσιαν, αλλά ένας καλοσχηματισμένος γλουτός. Πια μπορώ να πω ότι το βρίσκω πολύ ελκυστικό χαρακτηριστικό και στους άνδρες, περισσότερο από τα γυμνασμένα μπράτσα», καταλήγει.

Από το μέρος στο όλον

«Υπήρξα κι εγώ θύμα του glute maxxing, αλλά, από τότε που ξεκίνησα να κάνω εντατικά γυμναστική, μου έφυγε αυτή η εμμονή με τους γλουτούς. Νομίζω ότι είναι πολύ ρηχή η αφορμή. Τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση, ήταν το γεγονός ότι το σώμα σου φαίνεται ωραίο μέσα στα ρούχα, αλλά πια συνειδητοποιώ ότι κι άλλα μέρη του σώματος έχουν μεγάλη σημασία, όπως τα πόδια και τα χέρια. Παράλληλα, βλέπω ότι σήμερα είναι περισσότερο στη μόδα το συνολικά γυμνασμένο σώμα, αυτό που λέμε toned, το γραμμωμένο, το καλοσχηματισμένο», περιγράφει η Δώρα, 32 ετών.

«Κάνω γυμναστική εδώ και 20 χρόνια. Από τότε που ξεκίνησα personal training, δεν κάνω τόσο βάρη. Στην αρχή ζητούσα κι εγώ από τον προπονητή μου να ενισχύσουμε τους γλουτούς και εκείνος, μετά από ένα σημείο, άρχισε να μου λέει ότι χρειάζεται να γυμνάσουμε και τα χέρια και την πλάτη, και ούτω καθεξής. Τώρα στοχεύω κυρίως στη μυϊκή ενίσχυση του επάνω μέρους του σώματος. Η μετάβαση ήρθε όταν είδα τα αποτέλεσματα. Έτσι κάπως ξεπέρασα την εμμονή με τους γλουτούς, καταλαβαίνοντας ότι το σώμα μου είχε και άλλες ανάγκες που εγώ δεν παρατηρούσα», υπογραμμίζει. Το ίδιο μοτίβο επανέρχεται συχνά στο ρεπορτάζ. Ακόμη και ο Glute Guy δημοσίευσε πρόσφατα ένα βίντεο στο οποίο μιλούσε για τα συνολικότερα οφέλη της ενίσχυσης των μυών. «Από την καλύτερη στάση του σώματος μέχρι την αύξηση των αντοχών, για όλα ευθύνονται οι γλουτοί», σχολίαζε. Καθώς το maxxing και οι υπερβολικές παρεμβάσεις στο σώμα και στον οργανισμό μας ορίζουν σήμερα τη συζήτηση γύρω από την ευεξία, το βάρος φαίνεται να πέφτει στους γλουτούς μας. Και μάλλον δικαίως.

Το ιδανικό σετ ασκήσεων

Οι ειδικοί προτείνουν:

Squats (Καθίσματα): Βασική πολυαρθρική άσκηση που ενεργοποιεί κυρίως 
τους γλουτούς, αλλά και τους υποστηρικτικούς μυς.

Hip Thrusts (Άρσεις λεκάνης): Καθώς επιβαρύνει σημαντικά τον μέγα γλουτιαίο, 
η ενδυνάμωση και η υπερτροφία των γλουτών γίνονται πιο αποτελεσματικά.

Romanian Deadlift (Ρουμανικές άρσεις): Άσκηση άρθρωσης του ισχίου που επιβαρύνει κυρίως τους οπίσθιους μηριαίους και τον μείζονα γλουτιαίο.

Bulgarian Split Squat (Βουλγαρικά καθίσματα): Μονόπλευρη άσκηση που ενεργοποιεί τους γλουτούς και τους τετρακέφαλους, απαιτώντας έλεγχο, ισορροπία και σταθερότητα.

Kickbacks (Εκτάσεις ποδιού προς τα πίσω): Συμπληρωματική άσκηση απομόνωσης, με κύρια στόχευση τον μείζονα γλουτιαίο. Μπορεί να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα, αλλά δεν υποκαθιστά τις πολυαρθρικές ασκήσεις.